کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟ اپیدورال

کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟,واژن,بیهوشی,درد زایمان,اپیدورال,زنان باردار,سردرد,بی حسی,بی حسی نخاعی,نوزاد,فشارخون,کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟

کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟ اپیدورال

اگر بخواهید از بی حسی منطقه ای استفاده کنید، احتمالا پزشک بی حسی نخاعی یا اپیدورال و یا ترکیبی از هردو را انتخاب می کند که بستگی به وضعیت سلامت عمومی و چگونگی پیشرفت روند زایمان دارد. متخصص بیهوشی یک سرنگ مخصوص را وارد منطقه بی حسی می کند تا محل دقیق داروی بی حسی را پیدا کند. بعد از تزریق دارو، متخصص بیهوشی سرنگ را خارج می کند. در بیشتر موارد، بعد از خارج کردن سرنگ، لوله پلاستیک کوچکی که به آن کاتتر اپیدورال گفته می شود در بدن باقی می ماند تا در صورت نیاز بتوان برای تزریق دارو از آن استفاده کرد. این فرآیند می تواند در حالی که نشسته یا به پهلو دراز کشیده اید، انجام شود.

 زایمان کار راحتی نیست و مسلما درد هم دارد، اما لازم نیست از این درد بترسید.

شما تنها کسی نیستید که در مورد دردی که ممکن است در طول زایمان تجربه کنید، نگران هستید. تجربه و تحمل درد در زنان با مردان متفاوت است. برای بعضی از زنان باردار، نفس های عمیق می تواند به شکل قابل توجهی از درد زایمان بکاهد اما ممکن است زنان دیگر برای تحمل درد به داروهای مسکن نیاز داشته باشند.

داروهای زیادی وجود دارند که زنان باردار می تواند در طول زایمان و تولد از آن استفاده کنند. حتما پیش از فرارسیدن زمان زایمان، در مورد نوع داروها با پزشک مشورت کنید.

درد زایمان aligncenter wp-image-37794" title="کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟,واژن,بیهوشی,درد زایمان,اپیدورال,زنان باردار,سردرد,بی حسی,بی حسی نخاعی,نوزاد,فشارخون," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/222.jpg" alt="کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟,واژن,بیهوشی,درد زایمان,اپیدورال,زنان باردار,سردرد,بی حسی,بی حسی نخاعی,نوزاد,فشارخون," width="441" height="295">

به خاطر داشته باشید که انتخاب نوع دارو بر اساس شرایط خاص زایمان شما بستگی دارد. در طول زایمان و با توجه به روند پیشرفت آن و وضعیت شما، برای استفاده از راهکارهای کاهش درد تصمیم گیری خواهد شد. در مورد امنیت داروهای مسکن نگران نباشید، همه داروهایی که از آنها به عنوان کاهش دهنده درد در طول زایمان استفاده می شوند، برای شما و نوزاد بی خطر هستند.

انواع داروهای کاهش دهنده درد زایمان

سه شیوه اصلی برای کاهش درد در طول زایمان وجود دارد :

بی حسی موضعی : از این شیوه برای آرام کردن و بی حس کردن منطقه درد در واژن و یا در صورت نیاز به بخیه اطراف واژن هم استفاده می شود. داروهای بی حسی موضعی ناراحتی های دیگر زایمان را کاهش نمی دهند.

بی حسی منطقه ای : این نوع بی حسی که به آن بی حسی اپیدورال یا بی حسی نخاعی هم گفته می شود توسط متخصص بیهوشی و برای کاهش درد زایمان انجام می شود. در هر دو نوع بی حسی نخاعی و اپیدورال، دارو در نزدیکی عصب کمر شما برای بلوک کردن درد در منطقه وسیعی از بدن شما، در حالی که هشیار هستید، تزریق می شود. بی حسی منطقه ای تا حد زیادی درد زایمان را کاهش می دهد. این نوع بی حسی می تواند در زایمان سزارین هم استفاده شود.

بیهوشی کامل : در این شیوه شما را در طول فرآیند زایمان به طور کامل بیهوش می کنند. از این نوع بیهوشی به ندرت و فقط در شرایط اضطراری استفاده می شود چون مانع دیدن نوزاد توسط مادر بلافاصله بعد از تولد میشود.

داروهای کاهش دهنده درد می توانند داخل رگ یا ماهیچه تزریق شوند. این داروها به طور کامل درد را متوقف نمی کنند اما می توانند تا حد قابل توجهی آن را کاهش دهند. از آنجا که این داروها می توانند بر همه بدن شما تاثیر بگذارند و باعث خواب آلودگی شما و نوزاد شوند، از آنها فقط در مراحل اولیه زایمان های برای کمک به استراحت و کسب انرژی استفاده می شود.

تفاوت بی حسی اپیدورال و بی حسی نخاعی

با بی حسی نخاعی، داروها داخل سخت شامه که اطراف مغز و نخاع را گرفته است، تزریق می شوند. در طول این نوع بی حسی، دارو درون ستون فقرات و درست بیرون کیسه ای که نخاع را در برگرفته است، تزریق می شود. بی حسی نخاعی به داروی کمتری نیاز دارد و سریعتر از بی حسی اپیدورال عمل می کند اما بیشتر احتمال دارد که منجر به سردرد یا کاهش فشار خون شود.

بی حسی منطقه ای چگونه ایجاد می شود

اگر بخواهید از بی حسی منطقه ای استفاده کنید، احتمالا پزشک بی حسی نخاعی یا اپیدورال و یا ترکیبی از هردو را انتخاب می کند که بستگی به وضعیت سلامت عمومی و چگونگی پیشرفت روند زایمان دارد. متخصص بیهوشی یک سرنگ مخصوص را وارد منطقه بی حسی می کند تا محل دقیق داروی بی حسی را پیدا کند. بعد از تزریق دارو، متخصص بیهوشی سرنگ را خارج می کند. در بیشتر موارد، بعد از خارج کردن سرنگ، لوله پلاستیک کوچکی که به آن کاتتر اپیدورال گفته می شود در بدن باقی می ماند تا در صورت نیاز بتوان برای تزریق دارو از آن استفاده کرد. این فرآیند می تواند در حالی که نشسته یا به پهلو دراز کشیده اید، انجام شود.

تاثیر بی حسی منطقه ای بر نوزاد

بهترین زمان برای انجام بی حسی منطقه ای به شما و پاسخ نوزاد به زایمان بستگی دارد. پزشک شما این زمان را مشخص خواهد کرد. تحقیقات نشان داده اند که بی حسی منطقه ای – اپیدورال و نخاعی – هم برای شما و هم برای نوزاد بی خطر است.

زمان لازم برای اثرگذاری و مدت دوام دارو

بی حسی اپیدورال ۱۰ تا ۲۰ دقیقه بعد از تزریق دارو شروع به تاثیر گذاری می کند. کاهش درد به کمک بی حسی اپیدورال می تواند تا زمانی که لازم باشد، ادامه پیدا کند چون امکان تزریق مجدد آن در طول زایمان وجود دارد.

بی حسی نخاعی بلافاصله بعد از تزریق دارو شروع به تاثیرگذاری می کند و تاثیر آن در حدود ۲:۳۰ ساعت طول خواهد کشید. اگر بارداری شما بیشتر از این زمان طول بکشد، برای تزریق دارو از یک کاتتر اپیدورال استفاده می شود تا متخصص بیهوشی بتواند تا وقتی لازم است دارو تزریق کند.

احساس شما بعد از دریافت دارو

بعد از دریافت بی حسی، احساس آرامش و رهایی از درد خواهید داشت. البته ممکن است بر اثر انقباضات کمی احساس فشار ملایم داشته باشید. علاوه بر این وقتی پزشک شروع به معاینه و بررسی شما می کند نیز ممکن است احساس فشار کنید.

بعد از انجام بی حسی موضعی لزوما نباید در تخت بمانید. متخصص بیهوشی شما می تواند با تنظیم بی حسی به شما اجازه راه رفتن یا نشستن روی صندلی راحتی را بدهد. راه رفتن یا نشستن حتی می تواند به زایمان شما کمک کند. اگر تمایل دارید، از متخصص بیهوشی در مورد راه رفتن بعد از تزریق دارو سوال کنید چون این احتمال وجود دارد که به علت موقعیت شخصی مجاز به انجام این کار نباشید.

درد زایمان aligncenter wp-image-37799 size-full" title="کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟,واژن,بیهوشی,درد زایمان,اپیدورال,زنان باردار,سردرد,بی حسی,بی حسی نخاعی,نوزاد,فشارخون," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/201532517304970a.jpg" alt="کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است؟,واژن,بیهوشی,درد زایمان,اپیدورال,زنان باردار,سردرد,بی حسی,بی حسی نخاعی,نوزاد,فشارخون," width="496" height="322">

تاثیر بی حسی منطقه ای بر سرعت زایمان

با انجام بی حسی منطقه ای در بعضی از زنان ممکن است انقباضات زایمان برای مدت کوتاهی آرام و کند شود. بیشتر زنان معتقدند که بی حسی منطقه ای به آرامش و بهبود الگوهای انقباض کمک می کند.

بی حسی منطقه ای به شما اجازه می دهد در حالی که سرویکس مشغول باز شدن است، به راحتی و با آرامش استراحت کنید. این وضعیت نه تنها بر توانایی شما برای فشار تاثیر نمی گذارد، بلکه فشار را برای شما آسان تر می کند.

عوارض جانبی بی حسی منطقه ای

متخصصین بیهوشی برای جلوگیری از هر گونه عارضه اقدامات احتیاطی ویژه ای را انجام می دهند. برخی از عوارض احتمالی بی حسی منطقه ای می تواند شامل موارد زیر باشد :

کاهش فشار خون : در طول زایمان شما مایعات داخل وریدی دریافت خواهید کرد و فشار خون شما به دقت اندازه گیری و کنترل خواهد شد تا از کاهش فشار خون جلوگیری شود.

خارش خفیف در طول زایمان : اگر خارش آزاردهنده شود، متخصص بیهوشی می تواند آن را درمان کند.

سردرد : نوشیدن مایعات و خوردن قرص های مسکن می تواند به بهبود سردرد بعد از انجام بی حسی منطقه ای کمک کند اما در صورت برطرف نشدن آن، متخصص بیهوشی را مطلع کنید تا از داروهای اضافی برای بهبود آن استفاده کند.

واکنش به بی حسی منطقه ای : در حالی که واکنش به بی حسی منطقه ای بسیار نادر است اما در صورت بروز می تواند بسیار جدی باشد. در صورتی که بروز سرگیجه یا شنیدن صدای زنگ در گوشتان، متخصص بیهوشی را در جریان قرار دهید تا بتواند به سرعت مشکل را برطرف کند.

مطالب مرتبط :

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟

چاقی مزمن در بارداری

کدام روش کاهش درد زایمان برای شما مناسب است ، درد زایمان ، زنان باردار ، بی حسی ، واژن ، نوزاد ، بیهوشی ، اپیدورال ، بی حسی نخاعی ، فشارخون ، سردرد

مطالب بیشتر از سایت ما

تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) ۱۸+ تجاوز زناشویی

توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین رابطه عاشقانه بین زوجین

بارداری و سرطان پستان سرطان

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ کاهش وزن

درباره آزمایشات قبل از ازدواج چه می دانید ازدواج

دیر انزالی در مردان و مهمترین دلایل آن درمان دیر انزالی

ضررهای رابطه جنسی در زمان قاعدگی دیواره رحم

انتظارات زنان از مردان چیست زنان

نظرات عاشقانه همسرتان دست کم نگیرید عاشقانه

شوهر خوب باید چه خصوصیاتی داشته باشد دکتر جان

تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) ۱۸+ تجاوز زناشویی

تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) 18+,تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) ۱۸+ ,انواع تجاوز,دانستنی های جنسی,‏Date Rape,‏Marital Rape,تجاوز,نکات مهم در روابط زناشویی,تجاوز در قرار عاشقانه,اثرات بیماری دیابت بر داشتن روابط زناشویی,تجاوز و انواع آن:‏,تجاوز زناشویی,روان‌شناسی زن,تجاوز بیگانه

تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) ۱۸+ تجاوز زناشویی

  ‏ چرا زنان مقاومت می‌کنند؟ زنانی که نمی‌گذارند مردانشان با آنها نزدیکی کنند، دچار کژکاری جنسی هستند. متن تجدیدنظر شده راهنمای تشخیصی و ‏آماری اختلال‌های روانی (‏DSM-IV-TR‏) کژکاری‌های جنسی را اختلالات یا آشفتگی‌هایی در میل جنسی، برانگیختگی یا ‏اوج لذت جنسی (ارگاسم) می‌داند. کژکاری‌ها معمولاً گروهی از مشکلات در حوزه مسائل جنسی (بهنجار) هستند که از ‏انحراف‌ها یا نابهنجاری‌های جنسی متفاوتند. ‏DSM-IV-TR، کژکاری‌های جنسی زنان را به شش گروه تقسیم کرده است:‏ ‏ ۱- علاقه یا میل جنسی اندک ۲- فقدان پاسخدهی ۳- فقدان اوج لذت جنسی ۴- واژینیسم ۵- مقاربت دردناک ۶- بیزاری ‏جنسی. علاقه یا میل جنسی اندک معمولاً فقط در بافت یک رابطه جنسی به عنوان مشکل نمود پیدا می‌کند. فقدان پاسخ‌دهی، ‏دشواری در انگیختگی جنسی است، در این مورد برانگیختگی فیزیولوژیایی معمولی، که به وسیله لزج شدن و انبساط ‏مجرای مهبلی مشخص می‌شود دچار اشکال می‌شود. فقدان اوج لذت جنسی یعنی ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی که ‏یک مشکل بالینی شایع است. واژینیسم یعنی انقباض غیرارادی ماهیچه‌های مهبل به طوری که دخول تقریباً ناممکن می‌شود. ‏به طور معمول انقباض ماهیچه‌های مهبل، به هنگام پیش‌بینی یا انتظار آمیزش جنسی یا در زمان اقدام به دخول روی می‌دهد. ‏در ازدواج‌های به وصال نرسیده این حالت بسیار دیده می‌شود. مقاربت دردناک بیشتر با مشکلات دیگر، از جمله مشکلات ‏جسمانی رابطه دارد. بیزاری جنسی یعنی دوست نداشتن همه جنبه‌های رابطه جنسی یا جنبه‌های ویژه‌ای از آن.‏

تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) 18+,تجاوز زناشویی چیست ؟ ( حتماً بخوانید ) ۱۸+  ,انواع تجاوز,دانستنی های جنسی,‏Date Rape,‏Marital Rape,تجاوز,نکات مهم در روابط زناشویی,تجاوز در قرار عاشقانه,اثرات بیماری دیابت بر داشتن روابط زناشویی,تجاوز و انواع آن:‏,

 

گفت: چرا خواهش کردم با هم در جلسه‌های مشاوره شرکت کنیم اما فریاد زد: من این روان‌شناسی غربی و ضد دین را قبول ‏ندارم. از نظر فقه اسلامی زن باید در رابطه زناشویی و جنسی تمکین کند، اگر نکند ناشزه است و طبق دستور صریح قرآن ‏مرد می‌تواند او را کتک بزند و وادار به نزدیکی کند. زن آهی کشید و سپس ادامه داد: آقای دکتر خودمانیم ما با این احکام ‏دینی یا برداشت‌های نادرست مذهبی، خیلی از کاروان پیشرفت و تمدن دور افتاده‌ایم و هنوز در قرون وسطی به سر می‌بریم. ‏دوستم که مشاور حقوقی است می‌گوید از نظر قوانین کشورهای پیشرفته، کار همسر من «تجاوز زناشویی» نام دارد و در ‏آمریکا و اروپا جرم به حساب می‌آید مثل تجاوز غریبه‌ای زورگو به زنی تنها و بی‌پناه. بعد هق‌هق زنان گفت: من هم تنها و ‏بی‌پناه هستم.‏
تجاوز و انواع آن:‏
ژانت شیبلی هاید در کتاب «روان‌شناسی زن» (۱۹۹۶ ترجمه اکرم خمسه ۱۳۸۳) تجاوز را این‌گونه تعریف می‌کند: دخول ‏دهانی، مقعدی، مهبلی بدون رضایت که با زور صورت می‌گیرد و یا از طریق تهدید به آسیب‌رساندن جسمانی اعمال می‌شود ‏و یا هنگامی انجام می‌گیرد که قربانی قادر به بیان موافقت خود نباشد (ص ۴۱۲) قربانی قادر به بیان رضایت خود نیست، ‏شاید به این دلیل که مست و ناهشیار است و یا نوعی دارو را به میزان زیاد مصرف کرده است.(ص ۴۱۳)‏

 

 

در کتاب‌های روان‌شناسی از سه نوع تجاوز یاد کرده‌اند:‏

‏(تجاوز بیگانه__ تجاوز در قرار عاشقانه __ تجاوز زناشویی)‏

تجاوز بیگانه همان مفهوم رایج تجاوز یا تجاوز به عنف است که مردی ناآشنا زنی بی‌پناه و درمانده را می‌رباید یا در مکانی ‏خلوت گیر می‌اندازد و او را مورد آزار و اذیت جنسی قرار می‌دهد.‏

تجاوز آشنا یا تجاوز در قرار عاشقانه (‏Date Rape‏): اگر پسری جوان، اعتماد دوست دختر خود را جلب کند و او را به قرار ‏خلوتی به ظاهر عاشقانه بکشد و در آنجا با وعده ازدواج، تهدید به جدایی، خوراندن مشروب الکلی و دارو و یا به کار بردن ‏زور و خشونت، مجبور به نزدیکی جنسی کند، تجاوز آشنا صورت گرفته است.‏

تجاوز زناشویی (‏Marital Rape‏): در این نوع تجاوز، شوهر قدرت و زور خود را به کار می‌گیرد تا با همسرش که راضی ‏به رابطه جنسی نیست، نزدیکی کند.‏

 

 

‏ سیر تاریخی:‏
موضوع تجاوز زناشویی اولین بار در سال ۱۹۷۵، پس از شکایت خانم «گرتا رایداوت» از همسرش، به خاطر عملی که آن ‏را تجاوز در بستر زناشویی می‌نامید، مطرح شد. پیش از آن مسیحیان، طبق تعالیم سنت پل پذیرفته بودند که زن باید خود را ‏به شوهرش عرضه کند و در برابر تقاضای جنسی او مقاومتی نشان ندهد و آموزه لرد ماتیوهال (قرن ۱۷) را باور داشتند که ‏‏«شوهر نمی‌تواند به خاطر وادار کردن همسر قانونی خود به برقراری رابطه جنسی مقصر شناخته شود زیرا زن و مرد با ‏عقد رسمی زناشویی بر این امر یعنی مقاربت جنسی توافق کرده‌اند.»‏
همان سال ایالت داکوتای جنوبی در آمریکا اولین قانون علیه تجاوز زناشویی را تصویب کرد و تا سال ۱۹۹۳ تمام ۵۰ ایالت ‏به طور رسمی آن را مصوب کردند. در دسامبر ۱۹۹۳ کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد در بیانیه‌ای خشونت علیه زنان ‏را منع کرد و تجاوز زناشویی را جزو خشونت به حقوق بشر به حساب آورد. در ۱۹۹۷ یونیسف گزارش داد که ۱۷ کشور ‏تجاوز زناشویی را جرم شناخته‌اند. در سال ۲۰۰۳، ‏UINIFM‏ اعلام کرد که ۵۰ کشور جرم بودن این عمل را پذیرفته‌اند. ‏سرانجام در سال ۲۰۰۶ دبیر کل سازمان ملل متحد خبر داد که تجاوز زناشویی در ۱۰۴ کشور جهان تحت پیگرد قانونی قرار ‏می‌گیرد.‏

 

 

‏ پیامدهای زیانبار:‏
بررسی‌های علمی نشان داده است که زنانی که همسرانشان آنها را به زور وادار به رابطه جنسی می‌کنند دچار آسیب‌های ‏هیجانی، جسمانی و رفتاری زیر می‌شوند:‏

هیجانی: افسردگی، ترس، اضطراب، کاهش اعتماد به نفس، احساس گناه، خشم، سرکشی و سرزنش خود.‏

جسمانی: سردرد، تنش عضلانی، به هم خوردن معده (تهوع)، دردهای ناحیه تناسلی، زخم‌های گوناگون بدنی و بارداری ‏ناخواسته.‏

رفتاری: پرخاشگری، اقدام به خودکشی، سوءمصرف مواد، گوشه‌گیری، اختلال خوردن، بی‌خوابی یا پرخوابی.‏

 

 

‏ زمینه‌های خطرساز:‏
زمینه‌ها و عواملی که باعث می‌‌شوند بعضی مردان زنان خود را به زور به تماس جنسی بکشانند کدامند؟ مطالعه اکتشافی ‏راشنا هازر در سال ۲۰۰۲ نشان داد که در پیشینه شخصیتی روانی مردان تجاوزگر نقش عوامل زیر نمایان‌تر بوده است.‏

خشم:‏
‏ یکی از اجزاء درونی هر نوع خشونت، خشم است. افرادی که نمی‌توانند احساس ناامنی و ترس خود را با روش‌های درست ‏و هوشیارانه ابراز کنند، به راه‌های ویرانگر روی می‌آورند. پرخاشگری کلامی و برخوردهای فیزیکی جلوه‌های اصلی ‏ویرانگری‌های رفتاری است.‏

افسردگی:‏
‏ کوچران و رابینو (۲۰۰۰) گزارش دادند در مردانی که به انواع خشونت‌های خانگی می‌پردازند بیش از مردان گروه گواه، ‏نشانه‌های افسردگی و احساس بی‌کفایتی دیده شده است.‏

حسادت عاشقانه:‏
‏ پژوهشگران بین حسادت عاشقانه یا غیرت منفی مردان با زورگویی و خشونت آنها علیه زنانشان از جمله تجاوز زناشویی، ‏ارتباطی معنادار و قوی پیدا کرده‌اند. (داتن و ونگینکل ۱۹۹۵)‏

سلطه‌گری:‏
‏ سلطه‌گری یعنی نپذیرفتن رابطه‌ای برابر بین دو فرد. مرد سلطه‌گری که می‌خواهد پیوند او با همسرش حالت ارباب- بنده را ‏داشته باشد به جای تفاهم و گفت‌وگوی منطقی از قدرت و گفتمان «حق من بر تو» استفاده می‌کند و در نزدیک‌ترین، ‏عاشقانه‌ترین و لذت‌بخش‌ترین تماس‌های خود، یعنی تماس جنس مقدس و مشروع، مانند برده‌داران دوران بربریت، جسم ‏ناتوان همسرش را می‌آزارد و به جان و احساس لطیف او آسیب می‌رساند.‏

 
‏ چرا زنان مقاومت می‌کنند؟
زنانی که نمی‌گذارند مردانشان با آنها نزدیکی کنند، دچار کژکاری جنسی هستند. متن تجدیدنظر شده راهنمای تشخیصی و ‏آماری اختلال‌های روانی (‏DSM-IV-TR‏) کژکاری‌های جنسی را اختلالات یا آشفتگی‌هایی در میل جنسی، برانگیختگی یا ‏اوج لذت جنسی (ارگاسم) می‌داند. کژکاری‌ها معمولاً گروهی از مشکلات در حوزه مسائل جنسی (بهنجار) هستند که از ‏انحراف‌ها یا نابهنجاری‌های جنسی متفاوتند. ‏DSM-IV-TR، کژکاری‌های جنسی زنان را به شش گروه تقسیم کرده است:‏
‏ ۱- علاقه یا میل جنسی اندک ۲- فقدان پاسخدهی ۳- فقدان اوج لذت جنسی ۴- واژینیسم ۵- مقاربت دردناک ۶- بیزاری ‏جنسی. علاقه یا میل جنسی اندک معمولاً فقط در بافت یک رابطه جنسی به عنوان مشکل نمود پیدا می‌کند. فقدان پاسخ‌دهی، ‏دشواری در انگیختگی جنسی است، در این مورد برانگیختگی فیزیولوژیایی معمولی، که به وسیله لزج شدن و انبساط ‏مجرای مهبلی مشخص می‌شود دچار اشکال می‌شود. فقدان اوج لذت جنسی یعنی ناتوانی در رسیدن به اوج لذت جنسی که ‏یک مشکل بالینی شایع است. واژینیسم یعنی انقباض غیرارادی ماهیچه‌های مهبل به طوری که دخول تقریباً ناممکن می‌شود. ‏به طور معمول انقباض ماهیچه‌های مهبل، به هنگام پیش‌بینی یا انتظار آمیزش جنسی یا در زمان اقدام به دخول روی می‌دهد. ‏در ازدواج‌های به وصال نرسیده این حالت بسیار دیده می‌شود. مقاربت دردناک بیشتر با مشکلات دیگر، از جمله مشکلات ‏جسمانی رابطه دارد. بیزاری جنسی یعنی دوست نداشتن همه جنبه‌های رابطه جنسی یا جنبه‌های ویژه‌ای از آن.‏

 

پاول و لیندزی در کتاب تشخیص و درمان اختلال‌های روانی بزرگسالان (ترجمه نیکخو وآوادیس یانس، ۱۳۷۹) عوامل ‏شکل‌گیری این کژکاری‌ها را:‏
‏ ۱- نداشتن اطلاعات مناسب درباره کارکرد‌های جنسی ۲- نگرش‌ها و باورهای سخت‌‌گیرانه مذهبی و اخلاقی ۳- اضطراب ‏‏۴- مشاهده‌گری یعنی گرایش شخص به مشاهده خود در طی فعالیت جنسی ۵- مشکلات ارتباطی با همسر و ۶- مشکلات ‏جسمانی می‌دانند. با این توضیح، مردی که با مقاومت زن خود برای نزدیکی جنسی روبه‌رو می‌شوند، اگر از شخصیت سالم ‏و خرد و درک بالایی برخوردار باشد تلاش می‌کند به جای به کارگیری تهدید و زور که همان تجاوز زناشویی است از ‏مشاوره علمی و منظم یک درمانگر بالینی که در این زمینه تخصص و تجربه دارد، بهره جوید و سلامت و آرامش را به خود ‏و همسرش بازگرداند.‏

 

آیا بحث تمکین خاص در اسلام که می‌گوید بر زن واجب است همه موانع زمانی، مکانی و… را که مانع بهره‌مندی شوهرش ‏از رفع نیاز جنسی او می‌شود برطرف کند و در برابر تقاضای همسر نایستد، تناقضی با بحث تجاوز زناشویی ندارد؟

 

مرتبط:

ده عامل نارضایتی جنسی در روابط زناشویی

دلایل نارضایتی جنسی در روابط زناشویی

برخی از باورها و اعتقادات نادرست جنسی

راهکارهایی برای داشتن رابطه جنسی سالم

همه چیز در مورد اعتیاد به میل جنسی

مهم بودن سلامت جنسی در رابطه زناشویی

مطالب بیشتر از سایت ما

توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین رابطه عاشقانه بین زوجین

بارداری و سرطان پستان سرطان

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ کاهش وزن

درباره آزمایشات قبل از ازدواج چه می دانید ازدواج

دیر انزالی در مردان و مهمترین دلایل آن درمان دیر انزالی

ضررهای رابطه جنسی در زمان قاعدگی دیواره رحم

انتظارات زنان از مردان چیست زنان

نظرات عاشقانه همسرتان دست کم نگیرید عاشقانه

شوهر خوب باید چه خصوصیاتی داشته باشد دکتر جان

در مقابل خیانت نامزد چه باید کرد نامزد

توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین رابطه عاشقانه بین زوجین

رمانتیک کردن رابطه زوجین,عشق,توصیه هایی در مورد روابط زناشویی,رابطه زوجین,با همسر خود چگونه باشیم,رابطه عاشقانه بین زوجین,رفتار با همسر,توصیه هایی برای داشتن رابطه عاشقانه,توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین,روانشناسی زناشویی,رمانتیک,توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین

توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین رابطه عاشقانه بین زوجین

با همسرتان به مانند معشوقه خود رفتار کنید. بدین ترتیب رابطه شما به یک رابطه عشقی پرشور و حرارت تبدیل می‌شود، اما ‏چنانچه به‌گونه‌ای با همسرتان رفتار کنید که گویی فقط زن یا شوهرتان است و همه‌چیز را خیلی مادی برگزار کنید. ارتباطتان ‏نیز کسل‌کننده، یکنواخت و عادی خواهد شد.‏

رمانتیک کردن رابطه زوجین,عشق,توصیه هایی در مورد روابط زناشویی,رابطه زوجین,با همسر خود چگونه باشیم,رابطه عاشقانه بین زوجین,رفتار با همسر,توصیه هایی برای داشتن رابطه عاشقانه,توصیه هایی برای رمانتیک کردن رابطه زوجین,روانشناسی زناشویی,رمانتیک,

 

 

سعی کنید در زندگی مشترکتان تنوع و جذابیت به خرج دهید و با ایجاد انگیزه در خود و همسرتان به زندگی شور و هیجان ‏اضافه کنید.‏

گاهی برای تفریح هم که شده به همسرتان کمک کنید که لباس‌هایش را بپوشد.‏

هفته‌ای یک نامه محبت‌آمیز کوچک بنویسید و آن را جایی بگذارید که او حتماً آن را ببیند.‏

یک بسته از کارت‌پستال‌های زیبا را که جملات طنزآمیز و رمانتیک روی آنها نوشته شده همیشه در خانه داشته باشید. هر ‏وقت که خواستید، یکی از آنها را در گوشه‌ای برایش بگذارید.‏

گاه‌گاهی از محل کار به همسرتان زنگ زده و به او بگویید الان به جای آنکه کار کنید، دوست داشتید چه‌کار می‌کردید؟

روزانه ۵ دقیقه صرف ماساژ دادن پای همسرتان کنید.‏

با همسرتان به مانند معشوقه خود رفتار کنید. بدین ترتیب رابطه شما به یک رابطه عشقی پرشور و حرارت تبدیل می‌شود، اما ‏چنانچه به‌گونه‌ای با همسرتان رفتار کنید که گویی فقط زن یا شوهرتان است و همه‌چیز را خیلی مادی برگزار کنید. ارتباطتان ‏نیز کسل‌کننده، یکنواخت و عادی خواهد شد.‏

سعی کنید ماهی یک‌بار یکدیگر را غافلگیر و هیجان زده کنید.‏

کارهای مورد علاقه خودتان و کارهایی را که کودک درونتان دوسـت داشته انجام دهد، به همراه همسرتان انجام دهید. مثلاً با ‏هم به تماشای فیلم بروید، بدمینتون بازی کنید و ….‏

به فعالیت‌های رمانتیک بپردازید. مثلاً در مکان خصوصی با یکدیگر شام بخورید، یا با هم به گردش بروید یا در شب‌های ‏مهتابی مدتی قدم بزنید.‏

گاهی به فعالیت‌های نو و متنوع و همچنین فعالیت‌هایی که به‌طور معمول آنها را انجام نمی‌دهید، بپردازید مثلاً یک شب در ‏یک هتل بخوابید یا به مغازه‌هایی سر بزنید که معمولاً آنجا نمی‌روید یا لباس‌هایی را در منزل بپوشید که قبلاً از آنها استفاده ‏نمی‌کردید.‏

روزانه ۵ دقیقه موهای همسرتان را شانه کنید.‏

تعطیلات و مسافرت‌های ناگهانـــی و غافلگیرکننده ترتیب دهید.‏

با همسرانی ارتباط داشته باشید که عاشق یکدیگرند و از بودن با هم لذت می‌برند؛ چرا که تنش‌های عاطفی- احساسی زن و ‏شوهرهای دیگر که با آنها رفت و آمد دارید و با آنها وقت می‌گذرانید، روی شما نیز تأثیر خواهند گذاشت.‏

در سمینارهای مربوط به همسران شرکت کنید.‏

همیشه به یاد داشته باشید که ازدواج شما استحقاق آن را دارد که تا سرحد توان از آن حمایت کنید.‏

 

 

مرتبط:

ده عامل نارضایتی جنسی در روابط زناشویی

دلایل نارضایتی جنسی در روابط زناشویی

مهمترین علایم و دلایل دلزدگی از رابطه زناشویی

نقش بوسه را در روابط زناشویی جدی بگیرید .!!

مهم بودن سلامت جنسی در رابطه زناشویی

 

مطالب بیشتر از سایت ما

بارداری و سرطان پستان سرطان

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ کاهش وزن

درباره آزمایشات قبل از ازدواج چه می دانید ازدواج

دیر انزالی در مردان و مهمترین دلایل آن درمان دیر انزالی

ضررهای رابطه جنسی در زمان قاعدگی دیواره رحم

انتظارات زنان از مردان چیست زنان

نظرات عاشقانه همسرتان دست کم نگیرید عاشقانه

شوهر خوب باید چه خصوصیاتی داشته باشد دکتر جان

در مقابل خیانت نامزد چه باید کرد نامزد

زایمان و بارداری در کدام فصل مناسب تر است؟ سلامت جسم

بارداری و سرطان پستان سرطان

حاملگی پس از سرطان پستان,تشخیص سرطان پستان,ویژگی های سرطان پستان,سرطان پستان,بارداری و سرطان پستان,درمان سرطان پستان,برخورد با سرطان پستان,همه چیز در مورد سرطان پستان,سرطان پستان در حاملگی,سرطان,بارداری و سرطان پستان ,پستان,بارداری,‏ جراحی و شیردهی:‏

بارداری و سرطان پستان سرطان

علائم: در دوران بارداری نیز مانند زمان غیر بارداری، شایعترین علامت بیماری وجود یک توده بدون درد در پستان است. بیش از ‏‏۹۰ درصد موارد این توده ها توسط خود فرد کشف می شوند. سایر علائم عبارتند از فرورفتگی نوک پستان، چسبندگی ‏تومور به پوست با یا بدون ضخیم شدن پوست پستان، فرورفتگی پوست یا چسبندگی پوست به قسمت های زیرین و بزرگ ‏شدن غدد لنفاوی زیر بغل. اساساً هر گونه تغییر واضحی که اخیراً در ناحیه پستان و قفسه سینه ایجادشده و قبلاً وجود نداشته ‏است، باید مورد توجه قرار بگیرد.‏ لازم به ذکر است که مانند بیماران غیر حامله، در این بیماران نیز در اثر بی توجهی به علائم اولیه، ممکن است بیماری در ‏مراحلی کشف شود که به نقاط دیگر بدن منتشر شده است.‏ در موارد نادر حتی بدون وجود علائم اولیه در پستان، انتشار بیماری به سایر نقاط بدن اتفاق می افتد و بیماری با تظاهراتی ‏در سایر نقاط بدن خود را نشان می دهد.‏ ‏ تشخیص:‏ استفاده از روش های تشخیصی که در افراد معمولی به کار می روند، در دوران بارداری کمی دچار محدودیت می شود. ‏ماموگرافی در این دوران ارزش تشخیصی زیادی ندارد زیرا افزایش نسوج و غدد پستانی در زمان حاملگی، نمای ‏رادیولوژیک خاصی ایجاد می کند که تفسیر آن را مشکل می سازد. عوارض ماموگرافی برای جنین، در صورتی که پوشش ‏محافظتی خاص به کار برده شود، قابل اغماض خواهد بود و به هر حال استفاده از آن به نظر پزشک بستگی دارد.‏ سونوگرافی در تفکیک تومورهای توپر از کیست ها مفید است و در مواردی که معاینه بالینی مشکوک و بیمار از درد یا ‏حساسیت پستان شاکی است، مفید می باشد. توده های پستانی که در زمان حاملگی لمس می شوند، باید به دقت توسط پزشک ‏بررسی شوند و مورد ارزیابی قرار بگیرند. در مواردی که پزشک قویاً مشکوک به سرطان است ممکن است پس از معاینه ‏اقدام به انجام نمونه برداری سوزنی یا بیوبسی باز نماید.‏ تصمیم گیری در مورد اینکه توده های پستانی در زمان حاملگی فقط تحت نظر قرار گرفته شوند، کار آسانی نیست. چراکه با ‏افزایش اندازه پستان و ازدیاد عروق ناشی از حاملگی، معاینه بالینی روز به روز مشکل تر می شود. تومور لمس شده ممکن ‏است در معاینات بعدی ناپدید شود، در صورتی که در واقع در حال بزرگ شدن است و به سادگی لابه لای بافت پستان مخفی ‏شده است. به همین علت تأخیر تشخیص در معاینه بالینی این بیماران به میزان قابل توجهی گزارش شده است.‏ پس از تشخیص سرطان پستان، بررسی از نظر دست اندازی تومور به بافت های دیگر می تواند با استفاده از ‏MRI‏ بدون ‏تزریق ماده حاجب انجام شود.هر گونه توده پستانی را در زمان حاملگی و شیردهی جدی بگیرید درمان:‏ هدف از درمان سرطان پستان در زمان حاملگی، این است که ضمن درمان، حاملگی به سیر خود ادامه دهد. البته در این ‏رابطه، استثنائاتی هم وجود دارد و در هر فرد باید به صورت جداگانه عمل شود ولی شواهدی مبنی بر اینکه ختم حاملگی ‏وضعیت بیمار را بهتر میکند وجود ندارد. اعمال جراحی با حفظ پستان در سه ماهه اول حاملگی نباید انجام شوند زیرا پس از ‏این گونه اعمال، حتماً باید پرتو درمانی انجام شود و تماس با اشعه برای جنین مضر است. جراحی پستان در زمان حاملگی ‏در اغلب اوقات با موفقیت انجام می شود و حداقل خطر را برای مادر و جنین، بخصوص در سه ماهه دوم و سوم دارد. ‏درمان متداول برای سرطان های پستان قابل عمل در حاملگی، در سه ماهه اول عمل برداشت کامل پستان تحت بیهوشی ‏عمومی است ولی در سه ماهه سوم می توان پستان را حفظ کرد. در سه ماهه دوم به شرطی می توان پستان را حفظ نمود که ‏رادیو تراپی به بعد از زایمان موکول شود. پس از بررسی جواب آسیب شناسی بیمار، تصمیم گیری اختصاصی در مورد ‏انجام شیمی درمانی بعد از عمل صورت خواهد گرفت. شیمی درمانی در سه ماهه اول منجر به اسیب جنین در ۱۲% موارد ‏می شود ولی در سه ماهه دوم و سوم شواهد آسیب جنین وجود ندارد. بیماران در مراحل پیشرفته بیماری که غیر قابل عمل ‏باشند، ممکن است قبل از عمل جراحی نیاز به شیمی درمانی، داشته باشند که در این موارد درمان مطابق نظر و تصمیم تیم ‏پزشکی معالج بیمار صورت می گیرد و سپس در صورت امکان، کاندید جراحی می شوند. در صورت ادامه شیمی درمانی و ‏شروع هورمون درمانی شیردهی باید متوقف شود.‏

حاملگی پس از سرطان پستان,تشخیص سرطان پستان,ویژگی های سرطان پستان,سرطان پستان,بارداری و سرطان پستان,درمان سرطان پستان,برخورد با سرطان پستان,همه چیز در مورد سرطان پستان,سرطان پستان در حاملگی,سرطان,بارداری و سرطان پستان  ,

 

سرطان پستان هنگامی که در زمان حاملگی یا در اولین سال بعد از زایمان اتقاق بیافتد، به عنوان «سرطان پستان طی ‏حاملگی» شناخته می شود. سرطان پستان و سرطان گردن رحم، شایعترین سرطانهایی هستند که طی حاملگی دیده می شوند ‏که در مجموع حدود ۵۰ درصد تمام سرطان های حین حاملگی را شامل می شوند. احتمال بروز سرطان پستان در دوران ‏حاملگی بسیار کم است. ولی از این نظر اهمیت دارد که معاینه پستان برای تشخیص زودرس در بارداری و شیردهی مشکل ‏می شود. اهمیت سرطان پستان در دوران حاملگی این است که به علت تغییرات هورمونی بدن و به دنبال آن تغییرات پستان ‏در زمان بارداری (مثل بزرگ شدن پستان)، هر گونه علائم یا تغییرات مربوط به سرطان، ممکن است جلب توجه نکند و ‏دیرتر کشف شود و به این ترتیب، تشخیص بیماری به تعویق بیافتد. مسلماً اگر پزشک و بیمار از تظاهرات مختلف سرطان و ‏نیز تغییرات دوران بارداری و شیردهی اطلاع کافی داشته باشند، میزان تأخیر در تشخیص به حداقل خواهد رسید.‏

علائم:
در دوران بارداری نیز مانند زمان غیر بارداری، شایعترین علامت بیماری وجود یک توده بدون درد در پستان است. بیش از ‏‏۹۰ درصد موارد این توده ها توسط خود فرد کشف می شوند. سایر علائم عبارتند از فرورفتگی نوک پستان، چسبندگی ‏تومور به پوست با یا بدون ضخیم شدن پوست پستان، فرورفتگی پوست یا چسبندگی پوست به قسمت های زیرین و بزرگ ‏شدن غدد لنفاوی زیر بغل. اساساً هر گونه تغییر واضحی که اخیراً در ناحیه پستان و قفسه سینه ایجادشده و قبلاً وجود نداشته ‏است، باید مورد توجه قرار بگیرد.‏
لازم به ذکر است که مانند بیماران غیر حامله، در این بیماران نیز در اثر بی توجهی به علائم اولیه، ممکن است بیماری در ‏مراحلی کشف شود که به نقاط دیگر بدن منتشر شده است.‏
در موارد نادر حتی بدون وجود علائم اولیه در پستان، انتشار بیماری به سایر نقاط بدن اتفاق می افتد و بیماری با تظاهراتی ‏در سایر نقاط بدن خود را نشان می دهد.‏
‏ تشخیص:‏
استفاده از روش های تشخیصی که در افراد معمولی به کار می روند، در دوران بارداری کمی دچار محدودیت می شود. ‏ماموگرافی در این دوران ارزش تشخیصی زیادی ندارد زیرا افزایش نسوج و غدد پستانی در زمان حاملگی، نمای ‏رادیولوژیک خاصی ایجاد می کند که تفسیر آن را مشکل می سازد. عوارض ماموگرافی برای جنین، در صورتی که پوشش ‏محافظتی خاص به کار برده شود، قابل اغماض خواهد بود و به هر حال استفاده از آن به نظر پزشک بستگی دارد.‏
سونوگرافی در تفکیک تومورهای توپر از کیست ها مفید است و در مواردی که معاینه بالینی مشکوک و بیمار از درد یا ‏حساسیت پستان شاکی است، مفید می باشد. توده های پستانی که در زمان حاملگی لمس می شوند، باید به دقت توسط پزشک ‏بررسی شوند و مورد ارزیابی قرار بگیرند. در مواردی که پزشک قویاً مشکوک به سرطان است ممکن است پس از معاینه ‏اقدام به انجام نمونه برداری سوزنی یا بیوبسی باز نماید.‏
تصمیم گیری در مورد اینکه توده های پستانی در زمان حاملگی فقط تحت نظر قرار گرفته شوند، کار آسانی نیست. چراکه با ‏افزایش اندازه پستان و ازدیاد عروق ناشی از حاملگی، معاینه بالینی روز به روز مشکل تر می شود. تومور لمس شده ممکن ‏است در معاینات بعدی ناپدید شود، در صورتی که در واقع در حال بزرگ شدن است و به سادگی لابه لای بافت پستان مخفی ‏شده است. به همین علت تأخیر تشخیص در معاینه بالینی این بیماران به میزان قابل توجهی گزارش شده است.‏
پس از تشخیص سرطان پستان، بررسی از نظر دست اندازی تومور به بافت های دیگر می تواند با استفاده از ‏MRI‏ بدون ‏تزریق ماده حاجب انجام شود.هر گونه توده پستانی را در زمان حاملگی و شیردهی جدی بگیرید
درمان:‏
هدف از درمان سرطان پستان در زمان حاملگی، این است که ضمن درمان، حاملگی به سیر خود ادامه دهد. البته در این ‏رابطه، استثنائاتی هم وجود دارد و در هر فرد باید به صورت جداگانه عمل شود ولی شواهدی مبنی بر اینکه ختم حاملگی ‏وضعیت بیمار را بهتر میکند وجود ندارد. اعمال جراحی با حفظ پستان در سه ماهه اول حاملگی نباید انجام شوند زیرا پس از ‏این گونه اعمال، حتماً باید پرتو درمانی انجام شود و تماس با اشعه برای جنین مضر است. جراحی پستان در زمان حاملگی ‏در اغلب اوقات با موفقیت انجام می شود و حداقل خطر را برای مادر و جنین، بخصوص در سه ماهه دوم و سوم دارد. ‏درمان متداول برای سرطان های پستان قابل عمل در حاملگی، در سه ماهه اول عمل برداشت کامل پستان تحت بیهوشی ‏عمومی است ولی در سه ماهه سوم می توان پستان را حفظ کرد. در سه ماهه دوم به شرطی می توان پستان را حفظ نمود که ‏رادیو تراپی به بعد از زایمان موکول شود. پس از بررسی جواب آسیب شناسی بیمار، تصمیم گیری اختصاصی در مورد ‏انجام شیمی درمانی بعد از عمل صورت خواهد گرفت. شیمی درمانی در سه ماهه اول منجر به اسیب جنین در ۱۲% موارد ‏می شود ولی در سه ماهه دوم و سوم شواهد آسیب جنین وجود ندارد. بیماران در مراحل پیشرفته بیماری که غیر قابل عمل ‏باشند، ممکن است قبل از عمل جراحی نیاز به شیمی درمانی، داشته باشند که در این موارد درمان مطابق نظر و تصمیم تیم ‏پزشکی معالج بیمار صورت می گیرد و سپس در صورت امکان، کاندید جراحی می شوند. در صورت ادامه شیمی درمانی و ‏شروع هورمون درمانی شیردهی باید متوقف شود.‏

 

 

حاملگی پس از سرطان پستان,تشخیص سرطان پستان,ویژگی های سرطان پستان,سرطان پستان,بارداری و سرطان پستان,درمان سرطان پستان,برخورد با سرطان پستان,همه چیز در مورد سرطان پستان,سرطان پستان در حاملگی,سرطان,بارداری و سرطان پستان  ,
سرنوشت بیمار پس از درمان چگونه خواهد بود؟
نتایج بررسی های گذشته حاکی از این بود که سرطان پستان در دوران حاملگی پیشرفته تر و مهاجم تر است. مطالعات ‏جدیدتر نشان داده اند که با در نظر گرفتن تمام شرایط، شامل مرحله بیماری صرفاً حامله بودن بیمار وضعیت بیماری را وخیم ‏تر نمی کند. اگر چه ممکن است زایمان زودتر از موعد و نوزادان کم وزن و نارس در این افراد بیشتر دیده شوند که نشانگر ‏محیط نامساعد داخل رحمی است.‏
‏ حاملگی پس از سرطان پستان:‏
با توجه به اینکه بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان پستان در سنین باروری هستند، یک سؤال مهم برای بیماران مطرح می ‏شود: «آیا من می توانم پس از درمان سرطان پستان، حامله بشوم؟»‏
‏ یک قانون کلی:‏
سرطان های پستان که در زمان غیر حاملگی تشخیص داده شده اند، باید بطور مناسبی درمان شوند و قبل از اقدام به حاملگی، ‏بطور صحیح و تا زمان مناسب پیگیری شوند.‏
در خانمهایی که قبل از شروع درمانها، پریود های منظم داشته اند، حتی با قطع قاعدگی احتمال تخمک گذاری وجود دارد ‏بنابراین در صورت شروع درمان هورمونی باید از روشهای پیشگیری از بارداری به نحو مناسب استفاده نمایند. برای ‏بیمارانی که قبل از درمان، در سنین حوالی یائسگی بوده اند، ابتدا باید آزمایشات خونی مناسب از نظر بررسی وضعیت ‏یائسگی انجام شود.‏
درمانهای هورمونی در صورت حاملگی احتمال اختلالات جنینی را افزایش می دهند، لذا استفاده از روشهای صحیح ‏جلوگیری با دقت کافی اکیداً توصیه می شود.‏
به علت اینکه اغلب موارد عود طی ۲ سال اول پس از اتمام درمان اتفاق می افتند، توصیه میشودکه حاملگی تا ۳-۲ سال پس ‏از اتمام درمان به تعویق بیافتد و در صورتی که قصد بارداری وجود دارد باید تاموکسیفن قطع شود. با این وجود راجع به ‏این موضوع کاملاً با احتیاط و بر اساس شرایط هر بیمار بایستی تصمیم گیری شود. در صورتی که شواهدی از عود بیماری ‏وجود نداشته باشد، خانم هایی که به دنبال سرطان پستان حامله می شوند باید مانند هر خانم حامله دیگری پیگیری شوند.‏
‏ جراحی و شیردهی:‏
جراحی در بافت پستان اگر در زمان شیردهی یا مدت کوتاهی بعد از آن باشد، ممکن است منجر به ترشح شیر از محل برش ‏یا به اصطلاح فیستول شیری شود، به همین دلیل چنانچه جراحی پستان ضروری نباشد، بهتر است در زمان شیردهی انجام ‏نشود و یا چنانچه مدت کوتاهی بعد از قطع شیردهی باشد پزشک معالج با تجویز دارو ترشح شیر را متوقف نماید و سپس ‏اقدام به جراحی کند در موارد اجتناب ناپذیر که جراحی در زمان شیردهی انجام و فیستول شیری ایجاد شده است با رعایت ‏بهداشت فردی و مصرف آنتی بیوتیک در صورت بروز عفونت می توان فیستول شیری را کنترل نمود.‏

 

 

 

مرتبط:

استعمال سیگار موجب سرطان مثانه می شود.

درمان سرطان پروستات با نانو ذرات آهن توسط ایرانیان

بالا بودن میزان مرگ ناشی از سرطان کودکان در ایران

برخی از نشانه‌های ناخوشایند بارداری

رایجترین خطرات دوران بارداری .!!

مطالب بیشتر از سایت ما

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ کاهش وزن

درباره آزمایشات قبل از ازدواج چه می دانید ازدواج

دیر انزالی در مردان و مهمترین دلایل آن درمان دیر انزالی

ضررهای رابطه جنسی در زمان قاعدگی دیواره رحم

انتظارات زنان از مردان چیست زنان

نظرات عاشقانه همسرتان دست کم نگیرید عاشقانه

شوهر خوب باید چه خصوصیاتی داشته باشد دکتر جان

در مقابل خیانت نامزد چه باید کرد نامزد

زایمان و بارداری در کدام فصل مناسب تر است؟ سلامت جسم

زیاده خواهی های جنسی ممنوع ! شفا آنلاین(سلامت جنسی)

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ کاهش وزن

سلامت جنین,تغذیه,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ ,ویتامین,بارداری,زایمان,جنین,کاهش وزن,نوزاد,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟,اضافه وزن

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ کاهش وزن

زنانی که شاخص توده بدنی طبیعی دارند باید در طول دوره بارداری بین ۵/۱۱ تا ۱۶ کیلو اضافه‌وزن داشته باشند. و درصورتی‌که دوقلو باردار باشند، میزان اضافه‌وزن باید تا حداکثر ۲۰ کیلو باشد. زنان دارای اضافه‌وزن ممکن است بتوانند بدون خطر اضافه‌وزن ۵/۱۱ تا ۱۶ کیلوگرم بارداری را تحمل کنند اما نباید از دوران بارداری برای گرفتن رژیم یا کم کردن وزن استفاده کنند.

سلامت جنین به دو عامل بستگی دارد؛ یکی وزن مادر در آغاز بارداری و دیگری، روند وزن‌ گیری مادر در طول بارداری.

افزایش وزن در طول بارداری پدیده‌ای ضروری است اما بسیاری از زنان می‌خواهند به‌سرعت پس از زایمان وزن اضافی را کم کنند. ولی باید بدانند که کاهش وزن پس از زایمان با کاهش وزن در سایر موارد متفاوت است به‌خصوص اگر بخواهید نوزادتان را با شیر خودتان تغذیه کنید.

اضافه وزن در بارداری aligncenter wp-image-37754" title="سلامت جنین,تغذیه,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ ,ویتامین,بارداری,زایمان,جنین,کاهش وزن,نوزاد,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟,اضافه وزن," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/9594_361.jpg" alt="سلامت جنین,تغذیه,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟ ,ویتامین,بارداری,زایمان,جنین,کاهش وزن,نوزاد,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟,اضافه وزن," width="295" height="369" srcset="http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/9594_361-120x150.jpg 120w, http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/9594_361-240x300.jpg 240w, http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/9594_361.jpg 320w" sizes="(max-width: 295px) 100vw, 295px">

در طول بارداری برای رشد و نمو جنین دریافت کالری اضافی و تغذیه خوب، ضروری است بنابراین حفظ یک رژیم غذایی سالم بسیار مهم است. درعین‌حال باید مراقب باشید که میزان افزایش وزنتان نه خیلی زیاد باشد و نه خیلی کم. اغلب پزشکان میزان افزایش توصیه‌شده وزن را بر اساس وزن مادر پیش از بارداری قرار می‌دهند.

زنانی که شاخص توده بدنی طبیعی دارند باید در طول دوره بارداری بین ۵/۱۱ تا ۱۶ کیلو اضافه‌وزن داشته باشند. و درصورتی‌که دوقلو باردار باشند، میزان اضافه‌وزن باید تا حداکثر ۲۰ کیلو باشد. زنان دارای اضافه‌وزن ممکن است بتوانند بدون خطر اضافه‌وزن ۵/۱۱ تا ۱۶ کیلوگرم بارداری را تحمل کنند اما نباید از دوران بارداری برای گرفتن رژیم یا کم کردن وزن استفاده کنند.

با پزشکتان در مورد افزایش وزن بیشتر یا کمتر از طیف توصیه‌شده مشورت کنید. در طول بارداری نیز ویتامین‌های تجویزشده در دوران بارداری را مصرف کنید.

مطالب مرتبط :

آنچه که باید در مورد ویار بدانید:

چند سوال بسیار مهم درباره نحوه بارداری .!!

اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد ، بارداری ، اضافه وزن ، سلامت جنین ، زایمان ، کاهش وزن ، نوزاد ، جنین ، ویتامین ، تغذیه سلامت جنین,تغذیه,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟  ,ویتامین,بارداری,زایمان,جنین,کاهش وزن,نوزاد,اضافه وزن در دوران بارداری باید چقدر باشد؟,اضافه وزن,

مطالب بیشتر از سایت ما

درباره آزمایشات قبل از ازدواج چه می دانید ازدواج

دیر انزالی در مردان و مهمترین دلایل آن درمان دیر انزالی

ضررهای رابطه جنسی در زمان قاعدگی دیواره رحم

انتظارات زنان از مردان چیست زنان

نظرات عاشقانه همسرتان دست کم نگیرید عاشقانه

شوهر خوب باید چه خصوصیاتی داشته باشد دکتر جان

در مقابل خیانت نامزد چه باید کرد نامزد

زایمان و بارداری در کدام فصل مناسب تر است؟ سلامت جسم

زیاده خواهی های جنسی ممنوع ! شفا آنلاین(سلامت جنسی)

ناباروری و عوامل ژنتیکی آن ناباروری