پرتو درمانی,هورمون,شیمی درمانی,افسردگی,کم بودن میل جنسی در بعضی زنان,زناشویی,رابطه عاطفی,اختلال جنسی,قلبی و عروق,ازدواج,بیولوژی,اضطراب,دارو,یائسگی,درمان,زنان,رابطه زناشویی,تمایلات جنسی,همسر,میل جنسی,بیماری,روانی,کم بودن میل جنسی در بعضی زنان ,زن
کم بودن میل جنسی در بعضی زنان زنان
میل جنسی می شود. شایع ترین علت کاهش میل جنسییائسگی است چون میل جنسی رابطه بسیار نزدیکی با سطح هورمون های زنانه و حتی هورمون های مردانه دارد زیرا در بدن همه زنان مقداری هورمون مردانه وجود دارد. در زنانی که به علت بیماری تخمدان ها خارج می شوند، ترشح هر دو هورمون قطع می شود ولی در بدن زنان با یائسگی طبیعی، مقداری هورمون مردانه باقی می ماند ولی ترشح دو هورمون کاهش می یابد. افسردگی و بیماری ام اس دو علت شایع بعد از یائسگی هستند که بیماران را به دلیل کاهش میل جنسی به مطب پزشک می کشانند.اول تشخیص علت، بعد درمان ریشه ای
زنانی که با شکایت کاهش میل جنسی مراجعه می کنند، در سه گروه سنی قرار دارند. خانم های جوان، خانم های حول و حوش یائسگی و خانم های یائسه. برای بررسی علت کاهش میل جنسی ابتدا این ۳ عامل خیلی مدنظر قرار می گیرد. هر بیمار باید از نظر تمام علل گفته شده بررسی شود چون در خیلی از موارد اصلا بیمار کاهش میل جنسی ندارد و عاملی دیگر باعث شده این مشکل به وجود آید. به هر حال کاهش میل جنسی مشهود در زنان مشکل مهمی است و باید درمان شود. توصیه اکید این است زنان کاهش میل جنسی را جدی بگیرند و درصدد رفع آن برآیند. زنانی که به علت کاهش میل جنسی از همسرشان جدا شده اند، نباید دوباره ازدواج کنند مگر اینکه مشکلشان حل شده باشد. درمان موفق منوط به تشخیص درست نوع اختلال و علت آن است.
حدود یک سوم از زنانی که رابطه زناشویی دارند، دچار کاهش میل جنسی هستند.
میل جنسی aligncenter wp-image-35314 size-full" title="پرتو درمانی,هورمون,شیمی درمانی,افسردگی,کم بودن میل جنسی در بعضی زنان,زناشویی,رابطه عاطفی,اختلال جنسی,قلبی و عروق,ازدواج,بیولوژی," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/0.238094001310486956_parsnaz_ir.jpg" alt="پرتو درمانی,هورمون,شیمی درمانی,افسردگی,کم بودن میل جنسی در بعضی زنان,زناشویی,رابطه عاطفی,اختلال جنسی,قلبی و عروق,ازدواج,بیولوژی," width="235" height="294">
اختلالمیل جنسیدر خانم ها خیلی پیچیده تر از آقایان است اما بسیاری از آنها به راحتی و اغلب بدون مداخله های درمانی و صرفا با دادن اطلاعاتی قابل حل هستند. تمایلات جنسی در زنان بیشتر ریشه در عوامل بیولوژیکی و روانی دارد. وقتی خانمی با مشکل کاهش میل جنسی به کلینیک مراجعه می کند، علاوه بر تمام جنبه های جسمی باید به عوامل روانی، بیولوژیک، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، طرز فکر، اعتقادها و دیدگاه هایش نسبت به روابط زناشویی نیز توجه شود. اما این عوامل بیولوژیکی و روانی کدامند؟ در این مطلب پاسخ این پرسش و پرسش هایی از این قبیل را خواهید گرفت.به طور کلی زنانی که دچار اختلال های هورمونی اند، به هر دلیلی از درد مزمن رنج می برند، مبتلا به دیابت یا بیماری های روان همچون افسردگی و اضطراب هستند، به علت بیماری های بدخیم، شیمی درمانی یا پرتودرمانی می شوند، دچار بیماری های قلبی- عروقی هستند، داروی خاصی مصرف می کنند، تجربه ناخوشایندی از رابطه زناشویی با همسرشان دارند، رابطه عاطفی خوبی با همسر ندارند یا مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته اند، اعتماد به نفس پایینی دارند، مثلا فکر می کنند سطح اجتماعی شان خیلی پایین تر از همسر است، تصویر ذهنی بدی از اندام خود دارند و در نهایت انسانی پرمشغله، گرفتار و از نظر اجتماعی و خانوادگی تحت فشارند، بیشتر دچار کاهش میل جنسی می شوند.
تشخیص اختلال جنسی در زنان کمی دشوار است
اختلال میل جنسی در زنان به راحتی قابل تشخیص نیست چون ممکن است اختلال های دیگری مثلا اختلال در برانگیختگی و ارضا و احساس درد هنگام رابطه زناشویی، خشکی واژن و حتی نداشتن رابطه عاطفی با همسر باعث اختلال در میل جنسی زن شود. این نوع اختلال های ثانویه اختلالی است که از ابتدا وجود نداشته و بعدها به وجود آمده ولی در اختلال میل جنسی اولیه بیمار از شروع اولین رابطه زناشویی دچار این مشکل بوده است.
کاهش میل جنسی ۲ نوع است
حدود یک سوم از زنانی که رابطه زناشویی دارند، دچار کاهش میل جنسی هستند. وقتی خانم، همیشه دچار کاهش میل جنسی است، کاهش میل جنسی از نوع عمومی است. در نوع دوم زن واقعا کاهش میل جنسی ندارد ولی به علت دوست نداشتن همسر (مثل عقد اجباری) در مواجهه با او دچار کاهش میل جنسی می شود. این نوع کاهش، موقعیتی و روانی است. کاهش میل جنسی از نظر شدت به ۳ نوع تقسیم می شود. اگر کاهش میل جنسی خفیف باشد، اختلال چندانی در روابط زناشویی ایجاد نمی شود و همسر نیز معمولا مطلع نخواهد شد. خانم هایی که به طور متوسط دچار این مشکل هستند، اغلب به عنوان یک وظیفه و بدون رضایت باطنی رابطه زناشویی برقرار می کنند اما در موارد شدید خانم اصلا حاضر به برقراری رابطه نیست و این عمل ممکن است باعث از هم پاشیدگی زندگی زناشویی شود.
یائسگی و کاهش میل جنسی
برای اینکه میل جنسی در زن ایجاد شود، سیستم های هورمونی، عصبی- عضلانی، عروقی و نهایتا روانی باید هماهنگ عمل کنند. اختلال در این مسیر باعث اختلال در
میل جنسیمی شود. شایع ترین علت کاهش میل جنسییائسگی است چون میل جنسی رابطه بسیار نزدیکی با سطح هورمون های زنانه و حتی هورمون های مردانه دارد زیرا در بدن همه زنان مقداری هورمون مردانه وجود دارد. در زنانی که به علت بیماری تخمدان ها خارج می شوند، ترشح هر دو هورمون قطع می شود ولی در بدن زنان با یائسگی طبیعی، مقداری هورمون مردانه باقی می ماند ولی ترشح دو هورمون کاهش می یابد. افسردگی و بیماری ام اس دو علت شایع بعد از یائسگی هستند که بیماران را به دلیل کاهش میل جنسی به مطب پزشک می کشانند.اول تشخیص علت، بعد درمان ریشه ای
زنانی که با شکایت کاهش میل جنسی مراجعه می کنند، در سه گروه سنی قرار دارند. خانم های جوان، خانم های حول و حوش یائسگی و خانم های یائسه. برای بررسی علت کاهش میل جنسی ابتدا این ۳ عامل خیلی مدنظر قرار می گیرد. هر بیمار باید از نظر تمام علل گفته شده بررسی شود چون در خیلی از موارد اصلا بیمار کاهش میل جنسی ندارد و عاملی دیگر باعث شده این مشکل به وجود آید. به هر حال کاهش میل جنسی مشهود در زنان مشکل مهمی است و باید درمان شود. توصیه اکید این است زنان کاهش میل جنسی را جدی بگیرند و درصدد رفع آن برآیند. زنانی که به علت کاهش میل جنسی از همسرشان جدا شده اند، نباید دوباره ازدواج کنند مگر اینکه مشکلشان حل شده باشد. درمان موفق منوط به تشخیص درست نوع اختلال و علت آن است.
مطالب مرتبط:
فعالیت جنسی مردان در ۶ مرحله اصلی را بدانید
فرایند بزرگ کردن آلت تناسلی مردان
کم بودن میل جنسی در بعضی زنان,ازدواج,درمان,یائسگی,رابطه عاطفی,پرتو درمانی,اختلال جنسی,زن,شیمی درمانی,رابطه زناشویی,دارو,قلبی و عروق,بیماری,همسر,اضطراب,بیولوژی,هورمون,افسردگی,روانی,تمایلات جنسی,میل جنسی,زناشویی,زنان
همچنین در این مطالعه مشخص شد که مقاربت منظم و مکرر زوج ها با کاهش فشار خون دیاستولیک (عدد دوم در فشارخون) همراه است. بعلاوه نه تنها رابطه جنسی بلکه حتی در آغوش گرفتن همسر موجب کاهش فشارخون در زنان می شود.
رابطه جنسی سالم به کاهش فشارخون و کنترل واکنش های اضطرابی کمک می کند.
برای انجام این تحقیق ۲۴ زن و ۲۲ مرد مورد بررسی قرار گرفتند. محققان آنها را در شرایط استرس زا مانند سخنرانی در جمع قرار دادند و دریافتند که فشارخون افراد تحت تاثیر استرس قرار می گیرد.
نتایج نشان داد تغییرات فشارخون و بروز واکنش های اضطرابی در افرادی که رابطه جنسی سالم و منظم دارند کمتر از کسانی است که رابطه جنسی نداشته و یا روابط جنسی نامناسب دارند.
همچنین در این مطالعه مشخص شد که مقاربت منظم و مکرر زوج ها با کاهش فشار خون دیاستولیک (عدد دوم در فشارخون) همراه است. بعلاوه نه تنها رابطه جنسی بلکه حتی در آغوش گرفتن همسر موجب کاهش فشارخون در زنان می شود.
این موضوع به عوامل متعددی بستگی دارد و مهم‌ترین آنها محل قرار‌گیری اسپرم است. هنگامی که منی خشک می‌شود، اسپرم روی یک سطح خشک، مانند لباس یا تختخواب می‌میرد ولی در آب مثلا در آب گرم وان، احتمالا برای مدت طولانی‌تری زنده خواهد ماند، زیرا در محیط‌های مرطوب و گرم بیشتر زنده می‌ماند ولی احتمال اینکه اسپرم موجود در آب وان به دستگاه تناسلی زنانه راه یابد و او را باردار کند، بسیار اندک است.
تعداد طبیعی اسپرم‌ها چقدر است؟ اسپرم چه مدت زنده می‌ماند؟ آیا اسپرم‌ها بیرون از بدن هم می‌توانند زنده بمانند؟ این مطلب، شما را با پاسخ پرسش‌هایی از این دست آشنا می‌کند.اسپرم تا چه مدتی زنده می‌ماند؟
اگر در نهایت فقط یک اسپرم و یک تخمک جنین را تشکیل می‌دهند، چرا بدن مردان این همه اسپرم تولید می‌کند؟
این موضوع به عوامل متعددی بستگی دارد و مهم‌ترین آنها محل قرار‌گیری اسپرم است. هنگامی که منی خشک می‌شود، اسپرم روی یک سطح خشک، مانند لباس یا تختخواب می‌میرد ولی در آب مثلا در آب گرم وان، احتمالا برای مدت طولانی‌تری زنده خواهد ماند، زیرا در محیط‌های مرطوب و گرم بیشتر زنده می‌ماند ولی احتمال اینکه اسپرم موجود در آب وان به دستگاه تناسلی زنانه راه یابد و او را باردار کند، بسیار اندک است.
اسپرم در بدن زن با توجه به شرایط، تا حداکثر ۵ روز زنده می‌ماند، بنابراین روابط زناشویی بدون حفاظ، حتی چند روز پیش از تخمک‌گذاری زن ممکن است به بارداری زن بینجامد.
فقط یک اسپرم برای لقاح تخمک کافی است اما به ازای یک اسپرمی که به تخمک می‌رسد و باعث لقاح آن می‌شود، چند میلیون اسپرم از دست می‌رود. مایع منی مرد، تقریبا ۱۰۰ میلیون اسپرم دارد. مردانی که شمار اسپرم‌هایشان در هر میلی‌لیتر منی‌شان کمتر از ۲۰ میلیون اسپرم باشد، با اشکال در باروری مواجه می‌شوند.
چرا این همه اسپرم برای تشکیل یک جنین لازم است؟ زیرا در سفر اسپرم‌ها از واژن به لوله‌های رحمی (لوله‌های فالوپ) برای رسیدن به تخمک فقط تعداد محدودی زنده می‌مانند.
برای اسپرم‌هایی هم که این سفر را به پایان می‌رسانند، نفوذ به درون تخمک به این سادگی‌ها نیست. تخمک با لایه ضخیمی پوشیده شده است که لقاح را مشکل می‌کند. کارشناسان معتقدند این فرآیند، شیوه طبیعت برای رسیدن سالم‌ترین اسپرم به تخمک است تا در نهایت نوزادی سالم متولد شود.
آیا می‌توان کاری کرد کیفیت اسپرم بهبود پیدا کند؟
بسیاری از مواردی که به سلامت کلی بدن کمک می‌کنند، باعث سلامت اسپرم‌ها هم می‌شوند؛ مانند:
اجتناب از سیگار و داروهای غیرمجاز، به خصوص داروهای استروییدی آنابولیکی، پرهیز از قرار گرفتن در معرض سمومی مانند آفت‌کش‌ها و فلزات سنگین، پرهیز از الکل، داشتن رژیم غذایی سالم و حفظ وزن طبیعی بدن، خنک‌بودن دمای اسکروتوم (کیسه بیضه) زیرا گرما، تولید اسپرم را کند می‌کند، پرهیز از حمام‌های داغ و وان آب داغ، پوشیدن لباس‌زیر پادار و گشاد به جای لباس زیر تنگ و نپوشیدن شلوارهای تنگ.
فشارخون بالا,دیابت بارداری,نوزادان,زایمان,چاقی مزمن در بارداری,چاقی,چاقی مزمن در بارداری ,اضافه وزن,افزایش وزن
چاقی مزمن در بارداری افزایش وزن
همه می دانیم که خانم های چاق نباید در زمان بارداری نسبت به خانم هایی که وزن عادی و طبیعی دارند، وزن بیشتری بدست آوردند. و این را هم می دانیم که چاقی برای بارداری مضر خواهد بود. می دانیم که چاقی با مشکلات زیادی در دوران بارداری نظیر دیابت بارداری، فشار خون بالا، محدودیت رشد، احتمال تولد زودهنگام بچه و نوزادان بزرگ از نظر فیزیکی، مشکلات فراوان در زمان شروع دردهای زایمان و افزایش احتمال نیاز به سزارین همراه خواهد بود. این تحقیقات شروعی برای کسب اطلاعات بیشتر بر اساس درجه چاقی این خانم ها است و اطلاعاتی در مورد میزان اضافه وزن مجاز خانم ها در این دوره ارائه داده است. البته هنوز در اکتشافات بدست آمده مورد اینکه خانم های چاق در زمان بارداری چه اندازه می توانند وزن اضافه کند و ارتباط این وزن اضافه شدن با مشکلات و خطرات موجود در بارداری آنها چه اندازه است، کافی نیست. بنابراین تا آن موقع لازم است خانم های چاق در زمان بارداری از پزشک متخصص خود توصیه های لازم در مورد وزن زیاد کردن را براساس BMI فعلی خود دریافت کنند.
اکثر مادران باردار متاسفانه کنترل اشتها ندارند و فکر می کنند بخاطر بارداربودنشان لازم نیست رعایت رژیم تغذیه ای کنند و دچار اضافه وزن شدید در بارداری می شوند.
هنگام بارداری و در طی این دوره پیشگیری از چاقی و اضافه وزن در خانم های باردار امری بسیار حائز اهمیت و مهم است
اگر شما اضافه وزن دارید و باردار هستید یا قصد بارداری دارید، باید حتما این مطلب را بخوانید. تحقیقات جدید راهکارهای مناسبی به خانم هایی که مشکل چاقی یا اضافه وزن بیش از حد دارند، ارائه کرده و اکتشافات نشان می دهد که خانم های چاق به هیچ وجه نباید تا وقتی که به نیمه راه بارداری خود می رسند و حتی بعد از آن وزن بیشتری پیدا کنند و چاق تر شوند.
این تحقیقات که توسط جنیفر هاتچون در دانشگاه پیتزبورگ انجام شده و در شماره ماه مارس the journal Obesity منتشر شده، اولین راهنمای موجود برای خانم هایی که BMI آنها بین ۳۵-۳۹٫۹ و خانم های که BMI آنها بالاتر از ۴۰ بوده، است. این تحقیقات برای خانم های چاق که قصد بارداری دارند اهمیت زیادی دارد. در آنها راهنمایی های لازم در مورد میزان وزن توصیه شده برای خانم ها بر اساس BMI آنها ارائه شده ولی این راهنمایی ها همه خانم های چاق را بر اساس BMI 30 به بالا و به سه گروه تقسیم بندی کرده است. این تحقیقات به الگوهای افزایش وزن این خانم ها نگاه کرده است.
همه می دانیم که خانم های چاق نباید در زمان بارداری نسبت به خانم هایی که وزن عادی و طبیعی دارند، وزن بیشتری بدست آوردند. و این را هم می دانیم که چاقی برای بارداری مضر خواهد بود. می دانیم که چاقی با مشکلات زیادی در دوران بارداری نظیر دیابت بارداری، فشار خون بالا، محدودیت رشد، احتمال تولد زودهنگام بچه و نوزادان بزرگ از نظر فیزیکی، مشکلات فراوان در زمان شروع دردهای زایمان و افزایش احتمال نیاز به سزارین همراه خواهد بود. این تحقیقات شروعی برای کسب اطلاعات بیشتر بر اساس درجه چاقی این خانم ها است و اطلاعاتی در مورد میزان اضافه وزن مجاز خانم ها در این دوره ارائه داده است. البته هنوز در اکتشافات بدست آمده مورد اینکه خانم های چاق در زمان بارداری چه اندازه می توانند وزن اضافه کند و ارتباط این وزن اضافه شدن با مشکلات و خطرات موجود در بارداری آنها چه اندازه است، کافی نیست. بنابراین تا آن موقع لازم است خانم های چاق در زمان بارداری از پزشک متخصص خود توصیه های لازم در مورد وزن زیاد کردن را براساس BMI فعلی خود دریافت کنند.
مطالب مرتبط :
طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان
رایجترین خطرات دوران بارداری .!!
چاقی مزمن در بارداری ، چاقی ، اضافه وزن ، افزایش وزن ، دیابت بارداری ، فشارخون بالا ، زایمان ، نوزادان
دیواره شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان ,کوچک کردن شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان,پوست,عفونت,ماهیچه های شکم,زایمان,آبدومینوپلاستی,خونریزی,لیپوساکشن,بارداری
طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان دیواره شکم
مطالب مرتبط :
پس از زایمان ماهیچه‌های شکم کاملا شل می‌شوند و پوست اضافی زیادی باقی می‌ماند. برخی زنان با این که وزنشان متناسب می‌شود و تقریبا به وزن پیش از بارداری و زایمانشان برمی‌گردند ولی تناسب بدنشان به هم می‌خورد و شکمشان تو نمی‌رود. اگر دوست دارید بعد از زایمانتان شکمی صاف و دورکمری زیبا داشته باشید می توانید با عمل آبدومینوپلاستی این امر را محقق سازید.
کوچک کردن شکم بعداز زایمان aligncenter wp-image-35260" title="دیواره شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان ,کوچک کردن شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان,پوست,عفونت,ماهیچه های شکم,زایمان,آبدومینوپلاستی,خونریزی,لیپوساکشن," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/209292.jpg" alt="دیواره شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان ,کوچک کردن شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان,پوست,عفونت,ماهیچه های شکم,زایمان,آبدومینوپلاستی,خونریزی,لیپوساکشن," width="390" height="261"> بارداری شایع‌ترین علت بدشکلیهای دیواره شکم است. در این دوران پوست نازک می‌شود و خاصیت کشسانی خود را از دست میدهد، خطهایی به نام استریا روی پوست به‌وجود می‌آید و عضلات شکمی از خط وسط فاصله می‌گیرد. این تغییرات معمولا تا چند هفته بعد از زایمان تقریبا به حالت طبیعی برمی‌گردند، اما در برخی خانمها شکم حتی پس از گذشت زمان زیادی از زایمان تغییری نمیکند و بزرگ می‌ماند. از سوی دیگر، کاهش وزن پس از بارداری نیز باعث شل شدن پوست شکم می‌شود. آبدومینوپلاستی یکی ازشایع‌ترین عملهای جراحی زیبایی شکم و کمککننده است. عمل آبدومینوپلاستی به صورت کلاسیک شامل آزاد کردن پوست شکم از چین زیر شکم تا قفسه سینه، جمع کردن عضلات شکم برای رفع شلی آنها، برداشتن پوست اضافی از خط برش پایین شکم و بیرون آوردن ناف از یک برش کوچک در پوست کشیده شده است. گاهی برای کسب نتایج بهتر لازم است پهلوها و ناحیه سر دل هم لیپوساکشن شوند.هرچند آبدومینوپلاستی یک عمل ساده است و نسبت به سایر عملهای جراحی از پیچیدگی کمتری برخوردار است ولی رعایت نکردن نکته‌های علمی میتواند باعث ایجاد عوارض شدید و از دست رفتن زیبایی شود. از این رو این عمل باید به‌وسیله افرادی که آموزش کافی دیده‌اند و از تجربه و تبحر کافی برخوردارند، انجام شود. عوارضی که ممکن است به دنبال عمل زیبایی شکم دیده شود، شامل جای زخم نامطلوب، خونریزی، عفونت، تجمع مایع زیرپوست، جوش نخوردن قسمتی از زخم، بیحسی قسمتی از پوست، ورم طولانی مدت، باز شدن زخم، عدم قرینگی، درد طولانی مدت، لخته شدن خون در پا و احتمال نیاز به عمل مجدد است. این عوارض معمولا با درمان مناسب قابل برطرف شدن هستند. برخلاف آنچه گفته می‌شود، آمبولی چربی در عمل جراحی شکم عارضه شایعی نیست.
کوچک کردن شکم بعداز زایمان aligncenter wp-image-35262 " title="دیواره شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان ,کوچک کردن شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان,پوست,عفونت,ماهیچه های شکم,زایمان,آبدومینوپلاستی,خونریزی,لیپوساکشن," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/74408_695.jpg" alt="دیواره شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان ,کوچک کردن شکم,طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان,پوست,عفونت,ماهیچه های شکم,زایمان,آبدومینوپلاستی,خونریزی,لیپوساکشن," width="364" height="273" srcset="http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/74408_695-300x225.jpg 300w, http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/04/74408_695.jpg 400w" sizes="(max-width: 364px) 100vw, 364px"> خانمهایی که عمل آبدومینوپلاستی را انجام می‌دهند ممانعتی برای بارداری مجددشان ندارند ولی به علت جمع شدن عضلات جدار شکم و باز شدن محدودتر آن، رشد جنین باید به صورت دقیقتری پایش شود. مشکل دیگر، شل شدن دوباره جدار شکم پس از بارداری است، بنابراین خانمهایی که قصد بارداری مجدد دارند، بهتر است عمل زیبایی شکم را به بعد از آخرین زایمان خود موکول کنند.
مطالب مرتبط :
خانمها در دوران بارداری چه غذاهایی باید مصرف کنند
تاثیر کمبود ید در دوران بارداری
طریقه کوچک کردن شکم پس از زایمان ، کوچک کردن شکم ، زایمان ، بارداری ، ماهیچه های شکم ، آبدومینوپلاستی ، دیواره شکم ، پوست ، خونریزی ، عفونت ، لیپوساکشن
