کاهش عوارض ناشی از شیمی درمانی با مصرف سیر ,دارو,پروستات,سینه,سرطان,تومور سرطانی,دوستاکسل,شیر,شیمی درمانی,بیماران,مادهSMAC,سیر,کاهش عوارض ناشی از شیمی درمانی با مصرف سیر
کاهش عوارض ناشی از شیمی درمانی با مصرف سیر شیمی درمانی
همچنین ترکیب ماده SMAC موجود در سیر با دوستاکسل رشد تومورهای سرطانی را ۸۴ درصد کاهش می دهد که ۳۷ درصد بیشتر از استفاده تنها از دوستاکسل است.
مصرف سیر باعث کاهش خطر بروز عوارض جانبی شیمی درمانی در مبتلایان به سرطان پروستات و سینه می شود.
کم خونی,کنگر فرنگی,سویا,آناناس,لیمو,جذب آهن با سویا، آناناس و سیب ,اسید سیتریک,گوشت,سیب,تغذیه,بیو شیمیایی,جگر,رژیم غذایی,ویتامینB12,خوراکی,فراورده های دریایی,تخم مرغ,آنمی,آهن,لوبیا,درمان دارویی,متابولیکی,جذب آهن با سویا، آناناس و سیب,ماهی,بیماری,اسید مالیک,مکانیسم,سیستم گوارش,آوی خشک,فیزیولوژی
جذب آهن با سویا، آناناس و سیب سویا
جذب آهن با سویا، آناناس و سیب,سیستم گوارش,آهن,سویا,آناناس,سیب,مکانیسم,فیزیولوژی,بیو شیمیایی,تغذیه,رژیم غذایی,متابولیکی,بیماری,کم خونی,درمان دارویی,رژیم غذایی,خوراکی,آنمی,ویتامینB12,گوشت,ماهی,فراورده های دریایی,تخم مرغ,جگر,کنگر فرنگی,لوبیا,آلوی خشک,اسید سیتریک,اسید مالیک,لیمو
سویا، آناناس و سیب برای جذب آهن در سیستم گوارشی بهتر هستند.
آناناس و سیب aligncenter wp-image-47316 " title="کم خونی,کنگر فرنگی,سویا,آناناس,لیمو,جذب آهن با سویا، آناناس و سیب ,اسید سیتریک,گوشت,سیب,تغذیه,بیو شیمیایی," src="http://javaniha.com/wp-content/uploads/2015/05/2161668913618724710221043261051616295171134.jpg" alt="کم خونی,کنگر فرنگی,سویا,آناناس,لیمو,جذب آهن با سویا، آناناس و سیب ,اسید سیتریک,گوشت,سیب,تغذیه,بیو شیمیایی," width="369" height="246" srcset="http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/05/2161668913618724710221043261051616295171134-150x100.jpg 150w, http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/05/2161668913618724710221043261051616295171134-300x200.jpg 300w, http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/05/2161668913618724710221043261051616295171134-1024x683.jpg 1024w, http://www.javaniha.com/wp-content/uploads/2015/05/2161668913618724710221043261051616295171134.jpg 3000w" sizes="(max-width: 369px) 100vw, 369px">
امروزه مکانیسم‌های فیزیولوژی و فرایندهای بیوشیمیایی در مباحث تغذیه‌ای کاربرد فراوان دارند و با توجه به آن‌ها می‌توان بسیاری از بیماری‌ها و اختلالات متابولیکی را از راه رژیم غذایی درمان کرد.
بعنوان مثال، در بیماریکم خونی (آنمی) که فاکتور‌ها و مکانیسم‌های متعددی در ایجاد آن نقش دارند، می‌توان علاوه بر درمان دارویی، از رژیم غذایی و توصیه‌های خوراکی کمک گرفت.
شایع‌ترین نوع آنمی در جامعه آنمی فقر آهن و کمبود ویتامین B۱۲ است که جهت پیشگیری و درمان بهتر است از رژیم غذایی خاصی که سرشار از فاکتورهای حاوی مقادیری آهن باشد، استفاده شود.
مصرف گوشت ماهی و فراورده‌های دریایی، گوشت پرندگان، زرده تخم مرغ، جگر، کنگر فرنگی، لوبیا و آلوی خشک که غنی از آهن هستند، بسیار مفیدند.
جهت جذب آهن در سیستم گوارشی بهتر است رژیم غذایی حاوی اسید سیتریک و اسید مالیک باشد که منبع این مواد سویا، آناناس، سیب و انواع لیمو است.
خواص پرتقال
خواص گل کلم چیست
جذب آهن با سویا، آناناس و سیب,سیستم گوارش,آهن,سویا,آناناس,سیب,مکانیسم,فیزیولوژی,بیو شیمیایی,تغذیه,رژیم غذایی,متابولیکی,بیماری,کم خونی,درمان دارویی,رژیم غذایی,خوراکی,آنمی,ویتامینB12,گوشت,ماهی,فراورده های دریایی,تخم مرغ,جگر,کنگر فرنگی,لوبیا,آلوی خشک,اسید سیتریک,اسید مالیک,لیمو
پوکی استخوان,قدرت باروری,کاهش درد,تهوع,ترشح پروستاگالاندین,دردهای قاعدگی,مسکّن,کاهش اشتها,ضد التهاب,معده,قرص ژلوفن و ایبوپروفن چه تاثیراتی بر بدن دارد؟ ,قرص ایبوپروفن و ژلوفن,غیر استروئیدی,قرص ژلوفن و ایبوپروفن چه تاثیری بر بدن دارد؟,اسهال,آسم,روماتیسم,بیماری کلیوی
قرص ژلوفن و ایبوپروفن چه تاثیراتی بر بدن دارد؟ غیر استروئیدی
محققان در مطالعات خود به این نتیجه رسیده‌اند که زنان به دنبال استفاده طولانی‌مدت از ایبوپروفن دچار کاهش قدرت باروری می‌شوند ولی این مشکل با اقدامات سریع و آغاز راهکارهای درمانی قابل برگشت است و این گروه از زنان می‌توانند بارداری را تجربه کنند. از سوی دیگر، محققان توصیه می‌کنند افراد بعد از مصرف ژلوفن چنانچه با علائمی مانند خونریزی یا کبودی ساده، تغییر در میزان شنوایی یا زنگ زدن گوش، تغییرات روحی روانی و خلقی، تورم قوزک پا و نیز دست‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل، افزایش وزن بدون دلیل، سفت شدن ناحیه گردن، تغییر در حجم ادرار، تغییرات بینایی و خستگی غیرمعمول روبه رو شدند، حتما با پزشک مشورت کنند.
هر دارو به موازات اثر درمانی مطلوب ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود. اکنون می خواهیم اثرات مثبت و منفی قرص های ژلوفن و ایبوپروفن را بازگو می کنیم.
ژلوفن در درمان و کاهش دردها موثر است.
اگر سری به جعبه داروی منزل بزنید، به طور قطع داروهایی پیدا خواهید کرد که بدون نسخه از داروخانه تهیه شده و برای روز مبادا نگهداری می‌شوند. پای ثابت این جعبه‌ها معمولا مسکّن‌هایی هستند که در مواقع درد مورد استفاده قرار می‌گیرند. ژلوفن یکی از قوی‌ترین مسکن‌هایی است که در این موارد به کار می‌رود.
در واقع، ژلوفن نوعی داروی ضد التهاب غیراستروئیدی است که در درمان و کاهش دردها و التهاب‌های ناشی از التهاب روماتیسمی مفاصل و پوکی استخوان، تب، دردهای خفیف تا متوسط و درمان اولیه دردهای قاعدگی به کار می‌رود.
علاوه بر موارد کاربردی که برای ژلوفن (ایبوپروفن) اشاره کردیم، از این دارو در تسکین سردرد، دندان‌درد و دردهای عضلانی نیز استفاده می‌شود. در سرماخوردگی و آنفلوآنزا نیز ژلوفن برای کاهش درد به کار می‌رود.
ترشح پروستاگالاندین‌ها در مغز باعث بروز التهاب و درد می‌شوند.
ژلوفن و تأثیرات مثبت آن ژلوفن مسکن ژله‌ای شکل بوده و تنها تفاوت آن با ایبوپروفن ژله‌ای بودن آن است. هر دوی این داروها مسکن‌های ضدالتهابی غیراستروئیدی هستند و از نظر ظاهر متفاوت‌اند. مهم‌ترین عملکرد ژلوفن دردزدا بودن آن است و از طریق عملکرد محیطی که کاهش فعالیت پروستاگالاندین (واسطه‌های شیمیایی مشابه کلسترول که در واکنش به بیماری ترشح می‌شود) و احتمال جلوگیری از ترکیب یا عمل سایر مواد را به دنبال دارد،گیرنده‌های درد را نسبت به محرک‌های مکانیکی یا شیمیایی حساس میکند و به این صورت از فعالیت تکانه‌های درد جلوگیری میکند.
این داروی ضد التهابی غیراستروئیدی با ممانعت از تولید مواد طبیعی خاصی که موجب بروز التهاب می‌شوند، درد و التهاب را در افراد کاهش می‌دهد و در نهایت تورم، درد و تب را کم میکند. ترشح پروستاگالاندین‌ها در مغز باعث بروز التهاب و درد می‌شوند.
پزشکان توصیه می‌کنند افرادی که از برخی بیماری‌ها رنج می‌برند مانند مبتلایان به آسم، مشکلات کبدی، کلیوی، نارسایی‌های خفیف قلبی، فشار خون بالا، حملات و بیماری‌های قلبی، بیماری‌های عروق محیطی از قبیل باریک شدن عروق، مبتلایان به سکته و افرادی که سابقه خونریزی معده داشته‌اند، باید با احتیاط اقدام به مصرف ژلوفن و ایبوپروفن کنند.
مصرف زیاد ایبوپروفن در زنان باعث کاهش قدرت باروری می شود.
خطراتی که شما را تهدید میکند داروهای شیمیایی با وجود فوایدی که دارند و قادرند درد و علائم بیماری‌ها را تسکین دهند، عوارض جانبی نیز به دنبال دارند و برخی از این عوارض می‌تواند جان مصرف‌کنندگان را به خطر بیندازد. ژلوفن یا ایبوپروفن هم از این گردونه مجزا نیستند و خطراتی را نیز ممکن است در افراد ایجاد کنند. اسهال، حالت تهوع و استفراغ، سوء‌هاضمه شامل نفخ و درد شکمی، هرگونه درد در ناحیه معده یا روده‌ها جزو عوارض شایع این مسکن‌ها و ضد التهاب‌ها به شمار می‌رود.
در کنار این علائم، احساس سرگیجه، ایجاد تورم و احتباس مایعات در بدن یا نفخ، بالا رفتن فشار خون، یبوست، ایجاد زخم در سیستم گوارشی، بروز کهیر و بثورات جلدی و برخی واکنش‌های حساسیتی و تشدید علائم آسم در بیماران نیز ممکن است سراغ مصرف‌کنندگان بیاید که تنها در موارد نادر به چشم می‌خورد. بیمارانی که دچار چنین علائمی می‌شوند باید بعد از قطع دارو به پزشک مراجعه کنند.
ولی علاوه بر عوارضی که برای مصرف ژلوفن و ایبوپروفن اشاره کردیم، سیاه شدن مدفوع و استفراغ خون‌آلود جزو عوارض بسیار نادری است که تنها در موارد خاص به چشم می‌خورد.
محققان در مطالعات خود به این نتیجه رسیده‌اند که زنان به دنبال استفاده طولانی‌مدت از ایبوپروفن دچار کاهش قدرت باروری می‌شوند ولی این مشکل با اقدامات سریع و آغاز راهکارهای درمانی قابل برگشت است و این گروه از زنان می‌توانند بارداری را تجربه کنند. از سوی دیگر، محققان توصیه می‌کنند افراد بعد از مصرف ژلوفن چنانچه با علائمی مانند خونریزی یا کبودی ساده، تغییر در میزان شنوایی یا زنگ زدن گوش، تغییرات روحی روانی و خلقی، تورم قوزک پا و نیز دست‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل، افزایش وزن بدون دلیل، سفت شدن ناحیه گردن، تغییر در حجم ادرار، تغییرات بینایی و خستگی غیرمعمول روبه رو شدند، حتما با پزشک مشورت کنند.
با مصرف ژلوفن ممکن است مشکل حاد و مهلکی چون بیماری‌های کبدی نیز رخ دهد. در صورت مشاهده هرگونه علامتی مبنی بر آسیب کبدی از قبیل تیره شدن ادرار، وجود حالت تهوع و استفراغ، کاهش اشتها، درد معده یا شکمی و زرد شدن پوست و چشم‌ها باید نسبت به اقدامات سریع پزشکی اقدام کرد.
البته معمولا واکنش حساسیتی بسیار شدید نسبت به این دارو بسیار نادر است، ولی با مشاهده هرگونه کهیر یا بثورات جلدی، خارش یا تورم در نواحی صورت، زبان یا گلو، سرگیجه شدید و دشواری در تنفس حتما به درمانگاه مراجعه کنید چرا که ادامه این علائم می‌تواند جان شما را به خطر بیندازد.
مشکلات کلیوی جزو عوارضی است که به دنبال مصرف داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی از قبیل ایبوپروفن ممکن است رخ دهد. البته اگر افرادی که آب زیادی از دست داده و مبتلا به بیماری‌های کلیوی و نارسایی‌های قلبی باشند، سالمند بوده و داروهای خاصی را به طور همزمان مصرف کرده باشند ممکن است بیشتر دچار عوارض ناشی از مصرف ژلوفن و ایبوپروفن شوند. از این رو، متخصصان توصیه می‌کنند افراد در طول روز به اندازه کافی آّب و سایر مایعات را مصرف کنند تا از کم‌آبی بدن جلوگیری شود.
علاوه بر این، این دو دارو معمولا در افرادی که ناراحتی معده دارند ممکن است خونریزی‌های معده را به دنبال داشته باشد، به همین دلیل محققان معتقدند استعمال دخانیات در ترکیب با ژلوفن و ایبوپروفن خطر خونریزی معده را بالا می‌برد. به همین دلیل پزشکان به این افراد توصیه می‌کنند کشیدن سیگار را کنار بگذارند.
مصرف ژلوفن و ایبوپروفن همچنین حساسیت به نور آفتاب را بالا می‌برد. از این‌رو، قرار گرفتن طولانی‌مدت در برابر خورشید می‌تواند احتمال آفتاب‌سوختگی را افزایش دهد که استفاده از ضدآفتاب‌ها و لباس‌های پوشیده می‌تواند خطر را کاهش دهد.
مصرف ژلوفن در کودکان طبق گفته محققان، تجویز ژلوفن یا ایبوپروفن تنها در کودکان بالای ۳ ماه که بیش از ۵ کیلوگرم وزن داشته باشند به منظور کاهش درد، التهاب و کنترل تب مجاز است. ولی برخی پزشکان ممکن است در صورت لزوم این دارو را برای کنترل تب در کودکان زیر ۳ سال نیز تجویز کنند.
در واقع، در این سنین دادن ژلوفن و ایبوپروفن تنها با دستور پزشک معالج امکان‌پذیر است. دانشمندان کانادایی دریافتند که ایبوپروفن در مقایسه با استامینوفن و کدئین‌ها مؤثرترین داروی مسکن برای کودکان مبتلا به جراحت‌های عضلانی اسکلتی به شمار می‌رود.
مصرف ژلوفن و ایبوپروفن حساسیت به نور آفتاب را بالا می‌برد.
تداخلات دارویی بررسی‌ها نشان می‌دهد مصرف همزمان ژلوفن و ایبوپروفن با برخی داروها ممکن است باعث تداخلات دارویی و بروز عوارض جانبی ناخواسته شود. یکی از این تداخلات، استفاده از داروهای ضد فشارخون است که معمولا بیماران مبتلا به فشار خون بالا استفاده می‌کنند.
در برخی موارد با وجود مصرف داروهای کاهنده فشار، ایبوپروفن می‌تواند این اثر را خنثی کرده و فشار خون بیماران را افزایش دهد که طبیعتا خطرات زیادی برای مبتلایان به دنبال خواهد داشت.
همچنین مصرف همزمان این دارو با آسپرین خطر خونریزی معده را بالا می‌برد. علاوه بر این استفاده از وارفارین در بیمارانی که مشکل انعقادی دارند، همزمان با ژلوفن اثر این دارو را کاهش داده و احتمال لخته شدن خون را بالا می‌برد.
مطالب مرتبط :
نکات طلایی برای کاهش فشار خون
چه داروهایی چاقتان میکند
قرص ژلوفن و ایبوپروفن چه تاثیری بر بدن دارد ، قرص ژلوفن و ایبوپروفن ، کاهش درد ، مسکّن ، ضد التهاب ، پوکی استخوان ، روماتیسم ، دردهای قاعدگی ، ترشح پروستاگالاندین ، غیر استروئیدی ، آسم ، قدرت باروری ، تهوع ، اسهال ، کاهش اشتها ، معده ، بیماری کلیوی
بر اساس این یافته علمی «الزی کرایسلر سگار» شخصیتی برای یک کمیک استریپ خلق کرد. ویژگی این شخصیت که «پاپی ملوان» نام داشت و بعدها در قالب یک انیمیشن به تلویزیون هم راه پیدا کرد این بود که با خوردن یک قوطی اسفناج قدرتی ماورای قدرت بشر پیدا می‌کرد. پاپی ملوان یا به قول ما ایرانی‌ها «ملوان زبل» باعث شد در دهه ۳۰ میلادی میزان مصرف اسفناج در میان مردم آمریکا حدود ۳۰ درصد افزایش پیدا کند. اگرچه محاسبات مجددی که نتایج آن در سال ۱۹۳۷ منتشر شد نشان می‌داد که تحقیقات قبلی اشتباه بوده است، اما ملوان زبل همچنان با خوردن اسفناج قدرتی ماورایی می‌یابد و همه دشمنانش را از میدان به در میکند.
گیاه اسفناج نخستین‌بار در امپراطوری ایران قدیم به کار گرفته شد. پس از آن با حمله اعراب به این سرزمین آرام آرام مورد استفاده مردم سرزمین‌های دیگر نیز قرار گرفت تا جایی که پادشاه سرزمین نپال آن را به عنوان یک هدیه به امپراطور چین تقدیم کرد. اروپایی‌ها در استفاده از این گیاه نسبت به شرقی‌ها تازه‌کارترند. چون حدود قرن ۱۱ میلادی بود که برای اولین بار این گیاه وارد منوی غذایی آن‌ها شد. شاید ملوان زبل یا خالقش تصور می‌کردند که او با دریافت مقدار زیادی از آهن دارای قدرت فراوان می‌شود و بعدها مشخص شد که این یک اشتباه بوده است، اما نباید فراموش کنیم که این گیاه آنقدر فایده دارد که می‌توانیم عنوان «ملکه سبزیجات» را زیبنده‌اش بدانیم.
تعداد زیادی از مواد تشکیل‌دهنده اسفناج دارای اثرات ضد سرطان هستند. ضد سرطان‌هایی مانند فلاونوئید‌ها و کاروتنوئیدها که به میزان بالایی در اسفناج وجود دارند در پیشگیری از بروز سرطان‌ها به خصوص سرطان سینه، پوست، مثانه و پروستات مؤثرند. اسفناج منبعی بسیار غنی از آنتی اکسیدان‌ها هست. جدا از فلاونوئید‌ها و کاروتنوئیدها، ویتامین‌های C، E، A و بتا کاروتن، منگنز، روی و سلنیوم موجود در این سبزی همگی آنتی‌اکسیدان‌های بسیار قوی هستند که می‌توانند سبب جلوگیری از ابتلای انسان به بیماری‌های قلبی عروقی شوند و نقش بسیار مهمی در کاهش فشار خون داشته باشند. فولات و منیزیماسفناج هم نقش مهمی در سلامت قلب و عروق دارند. ویتامین K موجود در اسفناج نقش بسیار مهمی در سلامتی استخوان‌ها دارد. یک فنجان اسفناج پخته معادل ده روز نیاز انسان به این ویتامین را تأمین میکند. ویتامین K از یک طرف مانع تخریب استخوان‌ها و از طرف دیگر سبب تحریک عملکرد سلول‌های استخوان‌ساز می‌شود. جدا از ویتامین K، اسفناج منبع به نسبت خوبی برای دو عنصر کلسیم و منیزیم است که هر دوی آن‌ها هم در ساختمان و سلامت استخوان‌ها نقش عمده‌ای دارند.
اسفناج و سلامتی استخوان‌ها
بتا کاروتن و ویتامین K موجود در اسفناج سبب محافظت از سلول‌های روده بزرگ در مقابل رادیکال‌های آزاد سرطان‌زا می‌شوند. فولات اسفناج هم از جهش ژنتیکی و آسیب سلول‌های این ناحیه جلوگیری میکند.
اثرات ضد التهابی ترکیبات موجود در اسفناج در بهبود حالت‌هایی مانند پوکی استخوان، التهاب مفاصل، آسم و حتی سردردهای میگرنی مؤثرند. ضمناً ماده‌ای به نام «لوتئین» در این سبزی وجود دارد که در پیشگیری از ابتلای انسان به بسیاری از بیماری‌های چشمی به خصوص بیماری آب مروارید نقش دارد.
اگرچه مقدار آهن و کلسیم موجود در اسفناج بسیار مناسب هستند، اما وجود ماده‌ای دیگر به نام «اگزالات» در ساختار این گیاه سبب می‌شود که میزان جذب این دو عنصر در بدن کاهش یابد.
اسفناج با آهن و کلسیم موجود در آن ترکیب می‌شود و باعث می‌شود میزان قابل توجهی از این دو عنصر بدون آنکه جذب بدن شود از آن دفع شود. با این حال همچنان باید در نظر داشته باشیم که همین میزان کمتر جذب آهن و کلسیم هم چیزی از ارزش‌های این گیاه به عنوان منبع غذایی برای تأمین آهن یا کلسیم کم نمی‌کند. چون در مقایسه با منبعی مانند گوشت قرمز، اسفناج فاقد کلسترول، چربی و کالری بالا است. ماده اگزالاتاسفناج ممکن است در صورت تجمع در دستگاه ادراری سبب ایجاد سنگ شود. به همین خاطر بهتر است افراد مبتلا به مشکلات کلیوی در خوردن آن احتیاط به خرج دهند.
گروه دیگری که باید در استفاده از این گیاه دقت به عمل آورند افراد مبتلا به بیماری «نقرس» هستند. چون یکی دیگر از مواد موجود در این گیاه به نام «پورین» در اثر فعل و انفعالاتی در داخل بدن تبدیل به اسید اوریک می‌شود؛ همان ماده‌ای که تجمع آن در بدن انسان بیماری نقرس را ایجاد میکند. علی‌رغم این چند نکته کوچک که مربوط به افراد و شرایط خاص است باید گفت که اسفناج یکی از غنی‌ترین سبزیجات، از لحاظ مواد مختلف غذایی مورد نیاز برای انسان است و مصرف آن به همه افراد در همه گروه‌های سنی توصیه می‌شود.
برگ توت فرنگی می تواند به درمان سنگ کلیه کمک کند. افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند ۴۰ گرم از برگ توت فرنگی را با یک لیتر آب به مدت ۳ تا ۴ دقیقه بجوشانند. سپس، این محلول را هر ۵ ساعت یک بار بنوشند. افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند نصف استکان آب کرفس را با عرق بهارنارنج ترکیب کنند و قبل از هر غذا بنوشند. استفاده از دانه بوداده خرمالو یکی دیگر از درمان های سنگ کلیه است باید دانه خرمالوی بو داده شده را آسیاب کرد و یک قاشق چای خوری از پودر آن در یک لیوان آب جوش به مدت ۲۰ دقیقه دم کرد. خوردن این نوشیدنی به مدت ۳ روز برای رفع سنگ توصیه می شود.
جوانی ها : از خواب بیدار می شوید و مثل همیشه همه چیز عادی به نظر می رسد تا اینکه احساس می کنید در کمرتان یک درد نسبتا خفیف ایجاد شده است و آن را چندان جدی نمی گیرید. مشغول آمده شدن برای رفتن به محل کارتان هستید که یک مرتبه درد کمرتان شدیدتر می شود ، آن قدر شدید که حتی نمی توانید تکان بخورید اول تصور می کنید که این مشکل یک کمردرد ساده است و برای تسکین آن قرص می خورید ولی بعد از گذشت مدت زمانی طولانی، تغییر چندانی در شدت درد احساس نمی کنید برای همین به پزشک مراجعه می کنید و پس از انجام آزمایش های مختلف و سونوگرافی متوجه می شوید که به سنگ کلیه مبتلا هستید.
«دکتر سعید صانعی» متخصص طب سنتی چند درمان خانگی را به افرادی که مبتلا به سنگ کلیه هستند، معرفی می کند.
افراد زیادی وجود دارند که به سنگ کلیه مبتلا هستند. دلایل زیادی برای به وجود آمدن سنگ لیه وجود دارد ولی از دیدگاهطب سنتی دلیل اصلی به وجود آمدن سنگ کلیه، بلغم محجر (بلغمی که به حالت سنگ درآمده) است. یکی دیگر از دلایل سنگ کلیه از دیدگاه طب سنتی مزاج سرد کلیه هاست. زمانی که بلغم در کلیه هایی با مزاج سرد باقی می ماند، تبدیل به بلغم کریستالی (بلوری) می شود. کریستال ها به یکدیگر می چسبند و تولید سنگ می کنند.
برای تشخیص کریستال ها باید حتما آزمایش ادرار انجام شود. انجام آزمایش ادرار و تشخیص کریستال، می تواند به پیشگیری از سنگ کلیه کمک کند به شرط آنکه درمان سریعا انجام شود. سنگ کلیه می تواند بدون هیچ علائمی باشد و دلیل دردهای ناشی از آن، جا به جایی سنگ است. یکی دیگر از دلایل به وجود آورنده سنگ کلیه از دیدگاه طب سنتی به تغذیه مربوط می شود. استفاده از برخی مواد غذایی می تواند باعث به وجود آوردن سنگ کلیه شود.
برای مثال مصرف ماکارونی بدون سبوس و نان هایی که از آرد سفید درست می شوند و فاقد سبوس هستند، می تواند باعث به وجود آوردن سنگ لیه شود. نان و ماکارونی بدون سبوس باعث رشد و زیادشدن میکروب های بد داخل روده می شود و سموم این میکروب ها تولید سنگ صفرا و کلیه می کند. علاوه بر ماکارونی و نان بدون سبوس، غذاایی که طبع سرد دارند می توانند باعث ایجاد سنگ کلیه شوند.
برنامه غذایی افرادی که مستعد سنگ کلیه هستند باید زیرنظر متخصص طب سنتی باشد تا احتمال به وجود آمدن سنگ به حداقل برسد. مصرف لبنیات به ویژه شیر می تواند باعث ایجاد رسوب کلسیم در کلیه شود به همین دلیل باید این گروه از مواد غذایی را همراه با مصلح (ماده غذایی که باعث بهبود کیفیت یک ماده غذایی می شود) آن استفاده کرد تا باعث ایجاد سنگ کلیهنشود.
شیر و لبنیات باید حتما با مصلح مصرف شوند تا باعث رسوب کلسیم در کلیه ها نشوند . نوشیدن شیر به همراه دارچین می تواند برای این منظور مفید باشد. همچنین اضافه کردن عسل به شیر می تواند به هضم بهتر آن کمک کند و مانع از رسوب کلسیم در کلیه و سنگ لیه شود. بسیاری از افراد مواد غذایی را در وعده صبحانه قرار می دهند که طبع سرد دارند و باید با مواد غذایی که طبع گرم دارند جایگزین شوند؛ بری مثال برای صبحانه باید ارده، شیر و عسل استفاده کرد یا اینکه ارده را همراه با شیره خرما و انگور استفاده کرد.
خوردن نان، پنیر و گردو در شب توصیه می شود چون جذب کلسیم در شب بیشتر است و در کلیه رسوب نمی کند . کشک یک ماده غذایی است که در آن مقدار زیادی کلسیم وجود دارد و به سلامت استخوان ها کمک می کند، اما از دیدگاه طب سنتی این ماده غذایی در صورتی که با مصلح مصرف نشود می تواند باعث ایجاد سنگ کلیه شود و کشک باید حتما با گردو خورده شود و اگر کشک به صورت مایع باشد باید داخل آن حتما نعناع و سیر داغ ریخت تا از رسوب در کلیه پیشگیری کنند.
برخی از افراد عادت دارند که همراه با ماهی ماست می خورند یا اینکه بعد از خوردن ماهی شیر می نوشند، انجام این کار در کوتاه مدت باعث می شود که مواد زائد و کلسیم در کلیه رسوب کند و باعث به وجود آمدن سنگ کلیه شود. علاوه بر تغذیه، یک سری عادت ها وجود دارند که می توانند باعث به وجود آمدن سنگ کلیه شوند؛ برای مثال نشستن بر زمین می تواند سنگ کلیه ایجاد کند.
خربزه ضدسنگ
برای درمان سنگ کلیه درمان های زیادی وجود دارد که متخصص طب سنتی با توجه به شرایط بیمار و نوع سنگ یکی از درمان ها را پیشنهاد می کند. یکی از درمان هایی که برای از بین بردن سنگ کلیه پیشنهاد می شود، استفاده از خربزه است. خربزه می تواند به عنوان یک دارو در درمان سنگ های کلیه موثر باشد و به بهبود عملکرد سیستم ادراری و کلیوی کمک کند. یکی از راه هایی که در طب سنتی برای درمان سنگ کلیه وجود دارد استفاده از تخم خربزه است. برای این منظور باید تخم خربزه را خشک کرد و بعد از بودادن آن را آسیاب کرد و خورد.
یکی دیگر از راه های استفاده از تخم خربزه این است که مقدار یک سیر (۷۵ گرم) تخم خربزه را در یک پارچه توری مانند که می توان بالای آن را گره زد، ریخت و بعد آن را در یک و نیم تا ۲ لیتر آب ریخت و جوشاند. جوشیدن این مخلوط تا زمانی که آب نصف شود باید ادامه داشته باشد، بعد از آن باید پارچه را از داخل آب درآورد و فشار داد تا شیره تخم خربزه از پارچه خارج شود. بعد از آن باید به این شیره یک قاشق غذاخوری پودر رازیانه اضافه شود. این ترکیب را باید در آش ریخت و می توان به آش، سیرک و والک (سبزی های کوهی) هم اضافه کرد.
خوردن یک قاچ (حدفاصل ۲ خط روی خربزه یک قاچ محسوب می شود) خربزه با پوست، یکی دیگر از راه های از بین بردن سنگ کلیه است. افرادی که نمی توانند خربزه را با پوست بخورند می توانند آن را رنده کنند و بخورند. خربزه علاوه بر اینکه در درمانسنگ کلیه مفید است، می تواند به درمان مشکلات پروستات هم کمک کند. افرادی که نارسایی کلیه دارند هم می توانند پس از مشورت با متخصص طب نتی از خربزه استفاده کنند، مصرف خربزه به مدت ۳ روز پشت سر هم می تواند تا حدود زیادی به درمان سنگ کلیه کمک کند.
خربزه ای که برای درمان سنگ کلیه استفاده می شود باید ارگانیک باشد در غیر این صورت، مقدار زیادی سموم وارد بدن می شود که می تواند مشکلات زیادی را برای بدن به وجود بیاورد. علاوه بر خربزه می توان برای درمان سنگ کلیه از پرتقال هم کمک گرفت. برای این منظور باید ۳ روز پشت سر هم از پرتقال به عنوان غذا استفاده کرد و در این مدت فرد نباید هیچ نوع ماده غذایی دیگری را بخورد، البته پرتقالی که برای این منظور انتخاب می شود باید شیرین باشد تا معده را اذیت نکند.
پرتقال حاوی ماده ای به نام «اگزالات» است و سنگ کلیه هم از «کلسیم اگزالات» ساخته شده است و زمانی که اگزالات پرتقال در کنار «کلسیم اگزالات» سنگ لیه قرار می گیرد، باعث جداشدن کلسیم می شود و کلسیم جداشده از اگزالات از بدن خارج می شود.
طالبی یا روغن بادام؟!
یکی از راه های درمان سنگ کلیه خوردن طالبی است. افرادی که مبتلا به سنگ کلیه هستند باید به مدت ۱۴ شب به جای شام فقط طالبی بخورند. طالبی را نباید در صبح زود مصرف کرد و حتما باید در وعده عصر یا شام از آن استفاده شود. علاوه بر طالبی برای درمان سنگ کلیه می توان از روغن بادام شیرین استفاده کرد. یکی لیوان آب ولرم را باید با یک استکان کوچک (۲۰ سی سی) روغن بادام شیرین ترکیب کرد و آن را نوشید، البته باید از اصل بودن روغن بادام شیرین اطمینان پیدا کرد.
برگ توت فرنگی می تواند به درمان سنگ کلیه کمک کند. افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند ۴۰ گرم از برگ توت فرنگی را با یک لیتر آب به مدت ۳ تا ۴ دقیقه بجوشانند. سپس، این محلول را هر ۵ ساعت یک بار بنوشند. افرادی که به سنگ کلیه مبتلا هستند می توانند نصف استکان آب کرفس را با عرق بهارنارنج ترکیب کنند و قبل از هر غذا بنوشند. استفاده از دانه بوداده خرمالو یکی دیگر از درمان های سنگ کلیه است باید دانه خرمالوی بو داده شده را آسیاب کرد و یک قاشق چای خوری از پودر آن در یک لیوان آب جوش به مدت ۲۰ دقیقه دم کرد. خوردن این نوشیدنی به مدت ۳ روز برای رفع سنگ توصیه می شود.
قولنج کلیوی می تواند همراه با سنگ یا بدون سنگ باشد، این قولنج درد بسیار شدیدی را برای بیمار ایجاد می کند. برای رفع قولنج بدون تورم کلیوی، باید بعد از هر غذا ۶عدد مغز فندق خام خورده شود. اگر قولنج همراه با سنگ باشد می تواند از گل ختمی، بابونه و پنیرک استفاده کرد. برای این منظور باید از هر گیاه به مقدار ۱۰۰ گرم در ۷ تا ۸ لیتر آب ریخت و جوشاند، سپس باید این ترکیب را صاف کرد و در وان ریخت و در آن نشست. انجام این کار باعث خروج سنگ از حالب می شود و درد از بین می رود.
برای تشخیص اندازه سنگ باید حتما سونوگرافی انجام داده و برای درمان سنگ کلیه باید از متخصص طب سنتی کمک گرفت. برخی از افراد از گیاهانی استفاده می کنند که مدر (ادرارآور) هستند، گیاهان مدر فقط برای درمان سنگ های کوچک کاربرد دارند و در صورت استفاده در مورد سنگ های بزرگ، این کار باعث جا به جایی سنگ می شوند و مشکلات بیشتری را به وجود می آورند. استفاد از برگ مو می تواند به درمان سنگ های کوچک کمک کند و باعث خارج شدن سنگ از طریق مثانه شود. نوشیدن ماءالشعیر یکی دیگر از راه هایی است که می تواند به دفع سنگ های کوچک کمک کند، البته ماءالشعیر بیشتر حالت مدر دارد.
برگ پنیرک
برگ پنیرک خاصیت نرم کننده دارد و در درمان گلودرد و سرفه کاربرد دارد. پنیرک را می توان برای از بین بردن سنگ کلیه هم استفاده کرد. افرادی که سنگ کلیه دارند، باید ۱۰۰ گرم از برگ پنیرک را در یک و نیم لیتر آب بجوشانند و بعد از ۲ تا ۳ دقیقه جوشیدن، آن را صاف کنند و در یک لیوان بریزند. اضافه کردن یک قاشق غذاخوری روغن زیتون به این نوشیدنی توصیف می شود، پنیرک را باید قبل از هر غذا نوشید.
اگر سنگ کلیه باعث ایجاد درد شود و در کلیه یا حالب جا به جا شده باشد، باید ۱۰۰ گرم برگ پنیرک را با ۱۰۰ گرم گل بابونه ترکیب کرد و جوشاند، سپس به آن یک قاشق غذاخوری روغن زیتون اضافه کرد و قبل از غذا نوشید. این نوشیدنی سنگ را کاملا خرد می کند و سنگ بدون هیچ دردی از بدن خارج می شود.
